Na vier speelronden worden de verhoudingen in de diverse poules zichtbaar: Overhees 1 en 2 lijken voorbestemd voor een plek in de middenmoot, team 3 lijkt ‘best of the rest’ en Overhees 4 lijkt voorrang te moeten verlenen aan de rest.

Team 1 deelde eerlijk de punten met Hilversum 8. Beide teams speelden met een invaller: Ed Stevens aan Hilversummer zijde (die echter in het dagelijks leven ook 2e klasser is) en Gerard bij Overhees. Gerard was er vroeg bij om dé stunt van het seizoen uit te halen tot nu toe: in zijn eerste pot ging hij doodsimpel met 3-0 winnen van Frank ten Elsen, die een rating heeft (inmiddels had) van 314 (!!!) punten meer dan Gerard. Hoe kan partij tussen twee tafeltennissers met meer dan 300 punten ratingverschil met 3-0 gewonnen worden door de underdog? Geen idee, maar laat het een inspiratie (of een waarschuwing) zijn voor ons allemaal: dat kán dus gewoon! Tafeltennis is een mooie sport, gefeliciteerd Gerard met deze prestatie. Daan liet ons vorig en dit seizoen al zien dat 300 punten verschil overbrugbaar zijn, maar dat werd in vier of vijf games duidelijk. Deze 3-0 slaat alles, hier gaat voorlopig niemand overheen. Bijna had Gerard zelfs twéé potjes gewonnen, ware het niet dat Bjarne Olofsen via 9-11 in de vijfde het vege lijf net wist te redden. Nee, dan Gerben. Die weet hoe je vijfgamers naar je toe trekt: Bjarne en Frank werden allebei met 3-2 geklopt, waardoor Gerben nu zeven van zijn acht winstpotten in vijf games besliste. Zeer opmerkelijk, maar een puik resultaat en Gerben heeft dan ook bij deze een nieuwe bijnaam (copyright Gerard): Beast Of Five! Verliest Gerben dan nooit in vijven? Toch wel, want Ed liet zich niet foppen: 2-3. Jammer, maar het kan niet altijd feest zijn. Dat ervaart ook Ruben, die logischerwijs even moet wennen aan het feit dat de tegenstand in de 2e klasse feller is dan hij gewend is. Het is hem nog niet gelukt om vanuit achterstand alsnog een wedstrijd te winnen, maar hij pakte wel weer een zege: 3-0 tegen Bjarne. En met Gerben was het ook weer raak in de dubbel, knap gedaan. Uitslag 5-5, Overhees 1 draait netjes mee in de middenmoot.

Dat geldt ook voor team 2, al blijft het linke soep in de 4e klasse C: de nummers 2 t/m 5 zitten zo dicht op elkaar dat je moet uitkijken niet per ongeluk op een degradatieplek te belanden. De 6-4 overwinning op concurrent ATC Almere 6 was daarom lekker en belangrijk. Ook hier een paar grote verrassingen: Stefan stuntte halverwege de avond door in vijf games Benito Lieuw A Soe te kloppen, goed voor een sprong van 32 ELO-punten: heel lekker Steef, top gedaan! Even later wist ook Jan Benito te verslaan, wat op zich al opvallend was, maar vooral de speelse wijze waarop: 11-4, 11-1, 11-5. Revanche voor zijn mindere wedstrijd daarvoor, tegen Gerard van Straten, die hij tegen de verwachtingen in verloor en waartegen ook Stefan het een tikkeltje onverwacht niet redde. En dan Frank: die wist ook een wedstrijd tegen een lager genoteerde speler te verprutsen. Het zat hem niet mee tegen angstgegner Daniëlle Smit en hij ging allengs verkrampter spelen. Voor de derde keer op rij verloor hij van haar, terwijl ze op papier duidelijk de mindere speler is. Het is een raar spelletje, dat pingpong… Gelukkig wonnen Jan en Stefan wel van haar, wist Frank wel als enige van Gerard te winnen en sleepten Frank en Jan ook de dubbel overtuigend binnen, waardoor Overhees won met 6-4. Met 20 uit 4 doet team 2 het absoluut niet slecht, maar het blijft uitkijken in die poule. Wat wel fijn is: team 2 heeft als enige nog niet tegen hekkensluiter Good Luck 1 gespeeld. 

Ook Overhees 3 wist deze week te winnen, met 3-7 bij VEV 5. Hier speelde Jos verrassend een keer mee. Formeel geen invaller, maar welbeschouwd toch wel een beetje. Hij kwijtte zich uitstekend van zijn ‘taak’, met drie overwinningen tegen achtereenvolgens Lex Bon, Dirk Wieringa en Edwin Schneider en ook (met Maurice) winst in de dubbel. Goed gedaan Jossie! Ted en Maurice probeerden zijn voorbeeld te volgen, maar slaagden daarin niet helemaal. Maurice zag zijn 100% in rook opgaan na verlies van Edwin en Lex, maar voldeed toch aan de verwachtingen door van Dirk te winnen. Ted pakte weliswaar twee winstpartijen (Lex en Dirk), maar moest helaas wel onverhoopt Edwin feliciteren. Met de 3-7 blijft Overhees 3 ongeslagen, maar het zag wel Batua 1 met 10-0 winnen en dus verder uitlopen. Een titel lijkt misschien net iets te hoog gegrepen, maar hé: vier punten zijn te overbruggen.

Maandag al speelde team 4 in dezelfde zaal als het derde, maar wel tegen een andere club: TOVO 2. In de 6e klasse E is voor onze helden van het vierde weinig kruid gewassen tegen de meeste teams, maar tegen TOVO leek ‘een resultaat’ haalbaar. Met die inzet werd dan ook de strijd aangegaan en hoewel er inderdaad sprake was van een strijd, werd er wel nipt verloren: 6-4. Het was Daan die zich revancheerde voor zijn valse start in de competitie. Met drie overwinningen was hij de king of the venue. Joop van Vliet, Wim van Beek en Wim van de Heyde hadden geen antwoord op zijn initiatiefrijke spel, al waren er dan twee keer vijf games nodig. Allan moest ook twee keer vijf games aan de bak, maar bij hem lukte het twee keer niet. Jammer, maar van Wim van de Heyde werd vol overtuiging met 0-3 gewonnen, waardoor Allan ondanks winst in 7 van de 13 games die hij de avond speelde toch maar één keer kon worden gefeliciteerd. Een felicitatie waarop Xavier vooralsnog hoopvol wacht, al was hij er dit keer wel héél dicht bij, tegen dezelfde Wim. Na een 1-0 achterstand beleefde Xavier een opleving die hem op een 1-2 voorsprong bracht en in de vierde game enorm dicht bij de winst. Maar toen die vierde met 12-10 toch nog net de mist in ging boog Xavier alsnog het hoofd: 11-6 in de vijfde. Het komt echt Xavier, het komt echt. Volgende keer jouw beurt! Omdat TOVO ook de dubbel won, ging de pot nipt verloren met 6-4. Maar zoals altijd bezien we de zaken vanuit de zonnige kant: met die vier punten heeft team 4 in één klap het totaalsaldo verdubbeld. Dat kan verder helemaal niemand zeggen, dus: van harte gefeliciteerd heren!