Na drie poulewedstrijden zijn beide Overhezer bekerteams alweer uitgebekerd. Team 1 speelde gelijk tegen SHOT 2 en team 2 ging fors onderuit in Barneveld. Met een derde en vierde plaats in de eindrangschikking zijn we helaas uitgeschakeld.

Er waren twee grote overwinningen nodig voor kwalificatie voor de volgende ronde, maar in de aanloop naar beide duels viel weinig geloof te bespeuren dat dit ook zou kunnen lukken.  De meeste spelers hadden wel wat anders aan hun hoofd: het opnieuw zeer geslaagde ‘laatste weekend van mei’, ook wel het Overhees-weekend genaamd. Het woord ‘beker’ viel in dat weekend opvallend weinig te horen, hooguit in combinatie met het woord ‘koffie’, als medicijn voor een nacht met weinig en slechte slaap.

Toch gingen we aan de bak, met team 1 in een nieuwe derby tegen SHOT 2, waarin we net als in de voorjaarscompetitie Holger van Gorkum en Jackie Xie troffen, samen met Tristan Olff en Joris Leppers. Mario was de star van de avond voor Overhees, hij won er drie, van Holger, Jackie en Joris. Vooral de winst op Holger was indrukwekkend: Mario begon met een 9-0 voorsprong, maar Holger liep twee van de drie games niet in. Integendeel, Mario finishte met een nog veel grotere voorsprong: 16-21, 21-5, 21-7. Super Mario! Gerard won er twee, van Tristan en Jackie. Beide keren zonder voorgift, heel knap gedaan! Peter won eveneens van Jackie en Xavier won er ook een, van Joris, uitgerekend de Shotter met de hoogste ranking. De 15-0 voorsprong was genoeg voor Xavier: 21-13, 19-21, 21-18. Bijna had Xavier zelfs ook nog Holger erbij gelapt, maar in 19-21, 22-20, 25-27 ging deze superspannende partij naar de buren. Zeven punten dus voor Overhees in de enkels, maar dankzij twee mooie zeges in de dubbels werd een gelijkspel bereikt. Gelegenheidsdubbels Peter/Xavier en Gerard/Mario wonnen van Holger/Tristan en Joris/Jackie. Heel mooi! De 9-9 brengt team 1 op de derde plaats, maar diverse nummers drie van de andere poules hebben meer punten, dus helaas: net niet gelukt. SHOT is poulewinnaar en bekert dus verder: onze felicitaties.

Het tweede team speelde gelijktijdig in Barneveld tegen Barneveld 1. Het had wel 12 of 13 punten nodig, maar het was al heel snel duidelijk dat dat er niet in zat. Rik, Ton, Daan en Frank begonnen allemaal met een nederlaag en de koppels Frank/Ton en Daan/Rik legden ook het loodje in de dubbels, hoewel Daan en Rik er tegen Paul Versteeg en Gert Boon wel dicht bij waren: 22-20, 26-24. Pas bij 6-0 voor de Barnevelders deed Frank wat terug, hij versloeg Bastiaan de Haan, die in de laatste fase van de beslissende game na een verloren punt zijn teleurstelling iets te ongecontroleerd verwerkte: een vrij bescheiden klap met het batje op zijn been was genoeg om het frame te doen breken. Frank had niks in de gaten, Bastiaan zei niks en speelde met het gehavende batje door. Maar wel een stuk minder aanvallend. De punten gingen vanaf dat moment bijna allemaal naar Frank, die de pot won en toen pas het wrak zag waarmee Bastiaan de laatste punten had gespeeld. Het was waarschijnlijk bepalend voor het resultaat van de wedstrijd, maar Frank maalde er niet om en dankte Bastiaan voor zijn sportiviteit om niet het tempo uit de wedstrijd te halen en voor de laatste punten op zoek te gaan naar een vervangend batje. Later won Frank ook van Wichert Palm, met een vergelijkbare rating en dus met een 0-0 beginstand. Na een kansloze eerste game kwam Frank sterk terug: 21-12, 20-22, 19-21. De overige punten werden binnengehaald door Rik en Ton. Rik won net als Frank van Wichert in drie games en was er dicht bij tegen Gert, 23-21 in de derde. Hij bleef steken op één overwinning, maar was in geen van zijn wedstrijden kansloos en had eigenlijk wel wat meer verdiend. Hij heeft in elk geval lekker gespeeld vond-ie zelf en dat klopt ook en is het belangrijkste. Ton deed wat drie Overhezers eerder niet lukte, winnen van Gert, de beruchte noppenspeler die je met zijn kenmerkende techniek de indruk geeft dat er wat te halen valt, maar zo’n afwijkend materiaal en spel heeft en dit spel zó goed beheerst dat velen zich daar volledig op verkijken. Zo niet Ton, die zoals we weten ook bepaald geen standaardtechniek heeft en bovendien gezegend is met een hoogtactisch vermogen. Een ruime voorgift en strakke forehand backspinballen op Gerts forehand waren het geheim van de smid waarmee Ton won, met 0-2 zelfs. Knappe stunt Ton! Daan tenslotte gaf eerlijk toe dat hij na zo’n geweldig Overhees-weekend liever op de dinsdagavond in onze eigen zaal had gespeeld, zodat de vele highlights nog even konden worden nabesproken. Zeer begrijpelijk en een meer dan geldig excuus om je potten te verliezen. Volgende week weer gewoon in de Orlando-zaal Daan!

Het bekeren zit er weer op, we hebben tot de zomerstop nog een paar weken om ons te richten op de laddercompetitie, waarin het spant. Daarover later meer.