We zijn goed bezig met z’n allen! Teams 1 en 3 wonnen deze week van SVO 3 en Woerden 10, de heren van team 2 verloren van WIK 2, maar hielden de concurrentie op afstand.

Stefan, Mark en Ruben (die inviel voor de niet helemaal fitte Gerard) reisden naar De Meern voor een duel tegen de Sport Vereniging Ouderijn 3. Zij deden goede zaken in de strijd om plaats twee, want ze namen acht punten in de sporttas mee naar huis. Halverwege stond het al 0-5: Ruben, Mark en Stefan wonnen alle drie in vier games van achtereenvolgens Jan Krijger, Melvin Koole en Frank Willemsen, in het dubbel zetten de beide Immerzeels Jan en Melvin opzij en daarna gingen Ruben en Melvin solo door, wat opnieuw een punt voor Overhees opleverde. In het tweede deel kon SVO via Jan wat terug doen. Hij versloeg zowel Stefan als Mark. Maar de andere potten gingen weer naar Soest: Ruben en Mark wonnen van Frank, terwijl Stefan de mooiste overwinning van de avond op zijn naam schreef: ondanks een groot ELO-verschil in zijn nadeel schoof hij verrassend Melvin opzij in een duidelijke 1-3. Een prachtige opsteker voor hem en dubbel en dwars verdiend: loon naar werken, lekker Steef!

Team 2 zal de sfeer tijdens de uitwedstrijd tegen WIK 2 niet licht vergeten. Na een kwartiertje pingpong gingen alle remmen los. Dat wil zeggen: aan de andere kant van de zaalscheiding. Er was een flinke geluidsinstallatie neergezet en de volumeknop ging vol open. “Wat is dat nou?”, aldus Ted, net bezig aan zijn eerste pot. Disco? Houseparty? Concert? Nee: volleyballers die aan het inspelen zijn. Kan niet zonder een stukkie dance. Daarna: volleybalwedstrijd. Na elk punt een hels kabaal, gejuich, gezang en een echte trommelaar die er echt zin in had (en zijn allergrootste trommel had meegesleept). Supporters? Mis: het waren de volleyballers zelf (althans: de wisselspelers) die de kelen schor zongen. Echt gezellig (ook na afloop in de kantine: carnavalsmuziek!), maar als uitspelende tafeltennisser is het ‘effe wennen’.

Leo vs. Juran Hilhorst

Goed: de wedstrijd dan. WIK had een konijn uit de hoge hoed getoverd: invaller Wilger Versteegh, een jeugdspeler die op dit seniorenniveau nog nooit een wedstrijd won en dus nog een relatief lage rating heeft. Het ELO-systeem is mooi, maar kent één groot nadeel: de startrating van jeugdspelers (die niet door het systeem wordt bepaald, maar door human beings) is veel te laag. Daardoor gaat de rating van jeugdspelers die net beginnen met het spelen van seniorenpartijen enorm hard omhoog als ze winnen, ten koste van de rating van de verliezende senioren. Wilger is een veel en veel betere speler dan zijn rating (662) doet vermoeden, dat was al heel gauw duidelijk in zijn pot tegen Ted. Nadat Leo in vier games leek te gaan winnen van Juran Hilhorst, die echter niet ongelukkig terugkwam en alsnog won, speelde ook Ted een vijfgamer. Ted startte goed en won de eerste game, maar toen begon dus de disco, die Ted uit zijn concentratie bracht. Wilger profiteerde en won: zijn eerste slag.

Daar bleef het niet bij, want ook Leo had het erg moeilijk tegen het talent van WIK. Opnieuw won hij de eerste game (9-11), maar met bol spinnen wist Wilger het initiatief over te nemen. OK, hij maakte ook fouten, maar de jeugdige bravoure bracht hem ver, wat heet: de volgende drie games gingen close naar Wilger: 14-12 en twee keer 12-10. Een ontgoocheling voor Leo, wiens zorgvuldig opgebouwde ELO-rating een optater kreeg, terwijl Leo dus echt heel nipt verloor. Maar goed: als we de positieve kant bekijken, dan kunnen we zeggen dat Leo nu een lagere rating heeft dan hij hoort te hebben en dus relatief snel weer omhoog kan. Het was toch al niet Leo’s avond, want ook zijn derde partij ging verloren, tegen WIK’s sterkste man, Ben Funke, die eerder ook al won van Frank en van Ted. De partij tussen Juran en Frank ging ook naar WIK en het dubbel was eveneens voor Kockengen, hoewel Leo en Ted echt goed speelden. Dat ook deze in vijf games (11-9 in de vijfde) naar de tegenstander ging was zuur. De harde realiteit was dat het inmiddels 7-0 stond.

Pas in de achtste pot kwam Overhees op het scorebord. Frank bleef eenzelfde lot als Ted en Leo bespaard: hij won wel van youngster Wilgert. Ook Frank had in het begin geen antwoord op het bolle spinnen van Wilgert, maar dat ging in de loop van de partij beter en hoewel hij zelf weinig creëerde wist hij Wilgert wel tot fouten te dwingen. Wel moet gezegd worden dat Frank goed weg kwam. In de vierde stond het 10-8 en leek een vijfde game de beslissing te moeten brengen. Maar Frank redde het net: 9-11, 11-13, 11-9, 10-12.

Bij dat ene puntje voor team 2 leek het te blijven, maar in de laatste pot wist Ted nog even stevig te stunten. Zonder al teveel verwachtingen trad hij aan tegen Juran, maar die wist niet goed wat hij aan moest met Teds nopjes. Veel meer dan rustig terugspelen deed Ted in eerste instantie niet en wat Juran ook deed: hij kwam er niet doorheen. Ook niet toen Juran aanvallender ging spelen: Ted liet zien dat hij bij tijd en wijle de hardste en onmogelijkste ballen strak terug weet te krijgen, een sterk wapen waarmee hij Juran dik versloeg: 8-11, 4-11, 9-11. Echt een hele knappe prestatie!

Zo stal team 2 na een 7-0 achterstand toch nog twee punten. Belangrijke punten, want het hield daarmee concurrenten TVS 3 en ZTTV 2, die met 7-3 en 10-0 verloren, op afstand.

Overhees 3 boekte de tweede zege op rij. Mario, Maurice en Daan haalden het net (6-4) tegen Woerden 10, o.a. dankzij knappe winst van Daan en Maurice in de dubbel. Frans Vianen was voor iedereen een onneembare horde, al had Maurice tegen hem alle kans op een zege. Hij stond bijna de hele wedstrijd op voorsprong, maar kon een paar keer net dat elfde punt niet maken. Ook Theo Aarsen kwam terug van een achterstand, maar een sublieme vijfde game met schitterende rally’s bracht redding voor Maurice. Jammer dat hij laat op de avond zijn derde pot inleverde tegen Gerrit Kuip. Mario en Daan wisten wel van Gerrit te winnen en ook van Theo, waarmee zij allebei netjes twee keer winst boekten. “Jammer van die ene pot, maar de vorige keer verloor ik van Gerrit en als team gingen we uit met 7-3 ten onder, dus we boeken wel vooruitgang”, zo analyseerde Mario haarscherp na. En zo is het, team 3 staat momenteel (waarschijnlijk niet lang, maar toch) vierde.

Stand laddercompetitie per 20 maart ’18

Door spelers die dinsdag geen competitieverplichtingen hadden werd er nog wat geladderd. Leo wees Frank er fijntjes op dat hij Ton kan uitdagen, die ‘toevallig’ net tegenover hem stond te ballen. “Als jij nou even Ton uitdaagt en wint, dan daag ik Ton daarna uit”, aldus een calculerende Leo. En zo geschiedde: Frank daagde Ton uit en won, al speelde Ton uitstekend en wist hij een game te grijpen. Vervolgens moest de arme Ton er ook tegen Leo aan geloven, waarna Leo gelijk door wilde pakken en Frank uitdaagde. Maar dat feest ging niet door: Frank sloeg de aanval af en bleef vijfde, achter Ruben, Rik, Daan en Peter.