Overhees 1 en 2 hebben een gemeenschappelijk doel: handhaving. Beide teams wonnen hun eerste wedstrijd dik en beide hebben ze inmiddels een duel tegen een kampioenskandidaat achter de rug. Het is zaak om tegen de sterkere teams een paar punten weg te kapen en om daarnaast de directe concurrenten te verslaan. Tot nu toe lukt dat.

De container van Houten

Na de succesvolle ouverture tegen Woerden 6 speelde Overhees 1 vorige week de eerste uitwedstrijd, in de ‘container van Houten’ tegen sterrenteam HTTC 3. Zonder Ruben bij voorbaat een lastige klus. Het leverde een flinke 8-2 nederlaag op, maar reden tot paniek was er niet. Stefan zat er dicht tegenaan tegen Hans

Gerard, heel even de man van 100%

Adriaans, die met 12-10 in de vierde blij was dat er geen vijfde kwam. Mark wist na een 2-0 achterstand wel een vijfde game tegen Hans af te dwingen, maar Hans was helaas net op tijd weer bij de les. Gescoord werd er tegen Manon Neilen. Mark was duidelijk te sterk voor haar (0-3), maar ook Gerard wist de op papier veel sterkere Manon in zijn eerste pot te bedwingen, zoals we van hem gewend zijn met 9-11 in de vijfde game. Een absolute surprise, heel even was Gerard de man van 100%! Team 1 nam twee punten mee uit Houten, heel mooi meegenomen.

Thuis tegen SVO 3 moest er gevlamd worden. En Gerard, Mark en Ruben stonden er! Het stond rap 4-0 toen Mark een tikje te verwerken kreeg door in vijf games het onderspit te delven tegen Jan Krijger. Ook Gerard moest Jan feliciteren. Het ging weer eens in vijven, maar nu verloor Gerard de beslissende in 9-11. Gelukkig had hij toen al een close-finish in zijn voordeel beslist (12-10 in de vijfde tegen Melvin Koole) en ook toegeslagen tegen Frank Willemsen, tegen zijn gewoonte in in vieren. Mark won eveneens met 3-1 van Melvin en Frank en Ruben was ook weer ouderwets op dreef met drie zeges. Over de dubbel waren Gerard en Ruben ook zeer te spreken: 11-5, 11-5, 11-9. Met 8-2 is SVO nu al op grote achterstand gezet, team 1 zit goed op koers.

 

Overhees 2 kreeg na de mooie start tegen TVS 3 bezoek van het sterke WIK 2, dat al twee dikke overwinningen op zak had. Team 2 werd overrompeld in de beginfase. Leo verloor kansloos tegen de technisch vaardige Ben Funke (0-3) en Ted ging met dezelfde cijfers onderuit tegen de onorthodox spelende Ronald Verleun. Alleen Peter had kansen in de openingswedstrijd. Hij ging eraf tegen Hans de Rijk, maar won een game en was er in een andere heel dicht bij. Ook samen met Leo in de dubbel liep het niet zo slecht, maar in drie games (waarvan twee heel nipt) was het toch Welkom In Kockengen dat won.

Pas in het vijfde duel wist Overhees te scoren. Leo kwam nog met 0-2 achter, maar was al met al toch terecht Hans de baas: knap teruggekomen. Zijn prestatie tegen Ronald sprong echter nog meer in het oog. De WIK’er speelt aan één kant met noppen en wisselt voortdurend zijn batje, waardoor het lastig is om te voorzien wanneer hij nu met zijn noppenkant slaat en wanneer niet. Daarnaast is hij uiterst vast en beschikt hij over een lastige service. Leo maakte echter optimaal gebruik van zijn mindere kant: hij valt nauwelijks aan. Geduld is dus een schone zaak tegen Ronald en dat hoef je Leo niet uit te leggen. Die is zelf ook niet vies van een rally die minutenlang duurt en het werd dan ook een megapartij die meer weg had van schaken dan van tafeltennis. De meningen aan de kant waren verdeeld: van ‘niet om aan te zien, ik had die bal al lang een lel gegeven’ tot ‘wat een geweldig strategisch schouwspel is dit, knap hoe ze allebei zo fantastisch geconcentreerd en gefocust blijven’. De spelers gaven elkaar aanvankelijk geen duimbreed toe en hielden allebei goed stand. Het was de scheidsrechter die als eerste opgaf: ‘graag even iemand anders tellen, ik zie het allemaal niet meer zo scherp met die lange rally’s en ik moet zo zelf spelen, het wordt me allemaal te veel’. Begrijpelijk.

Het was Ronald die onbedoeld zorgde voor een keerpunt in de wedstrijd. Na drie lange games en een stand 2-1 voor Leo ging Ronald ineens zijn shirt wisselen. De spanning werd doorbroken, er ontstond een wat lossere sfeer. Dat was voor Leo het moment om zich nog even extra te concentreren, waardoor hij een paar punten op rij maakte. De ban was gebroken, via 11-5 schreef Leo de vierde game en de wedstrijd op zijn naam. Een grote prestatie tegen een zeer lastig te bestrijden speler met een veel hogere rating: Leo schiet omhoog in de ELO-lijst.

Direct daarna nam Ted plaats achter de tafel om tegen Hans te proberen toch nog een partij te pakken. Mentaal gesteund door zijn supporterende dochter Charon wist hij zich goed in de wedstrijd te spelen. De eerste game ging nipt verloren, maar de twee games daarna brachten hem op een voorsprong, die echter weer teniet werd gedaan in de vierde. Een beslissende vijfde game was noodzakelijk en daarin kreeg Ted loon naar werken. Hij wist knap de kalmte en concentratie te bewaren en kreeg Hans er uiteindelijk onder: goed gedaan!

Peter kon na zijn glorieuze avond van vorige week ditmaal helaas geen potten breken. Ronald liet hem kansloos en toen ook de eerste game tegen Ben ongelukkig nipt verloren ging was het gedaan: geen punten vanavond voor hem. Maar met de 3-7 nederlaag was team 2 helemaal niet ontevreden, gezien de uitslagen die WIK al had weten te realiseren in de eerdere wedstrijden (7-3 en 9-1). Ook team 2 zit op koers, voorwaarts mannen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *