Op 31 augustus vond er eindelijk weer eens een officieel Overhees-event plaats: de clubkampioenschappen. Na de titel van Ruben in 2019 en het schrappen van de kampioenschappen vorig jaar kon er toch weer eens om de titel worden gestreden, al was het in een ongebruikelijke tijd van het jaar. Twee nieuwe leden grepen de macht: Gerben en Jan wisten de hegemonie van de Immerzeels te breken en haalden de finale, waarin Gerben zich voor het eerst kroonde tot clubkampioen van Overhees.

Doordat er vorig jaar geen clubkampioenschappen waren was dit pas de eerste keer dat Gerben meedeed aan het toernooi en voor Jan was het de tweede titelstrijd. Natuurlijk mocht Gerben tot de favorieten worden gerekend en als nieuwste speler van team 1 was ook Jan iemand om terdege rekening mee te houden. Maar een finale zonder Immerzeel hadden we niet verwacht. Ja, in 2015 stond Stefan tegenover Aloys in de finale, maar toen deden beide Immerzeels niet mee. Nu werden ze beide in de halve finale uitgeschakeld: geen tweede ster op het shirt van Mark, geen zevende titel voor Ruben.

In die halve finales zegevierde Gerben met 2-0 over Ruben en Jan met dezelfde cijfers over Mark, ondanks het gamepoint van Mark in de tweede game. Daardoor kregen we de beide Immerzeels tegenover elkaar in de kleine finale, waarin Ruben via 3-0 het brons veroverde, een kleur die Ruben nog niet had. De grote finale zinderde in het begin, met Gerben die overtuigend een voorsprong nam, maar Jan die verrassend ruim de tweede game won. Na die 1-1 leek een thriller aanstaande, maar die bleef uit: na die goede tweede game werd het spel van Jan wat gehaast en onzuiver, waardoor er amper lange rally’s ontstonden. Gerben daarentegen had het vizier weer op zeer scherp staan, net als in de eerste game. Hij maakte heel weinig fouten en begon met de hem kenmerkende souplesse steeds meer winnaars te slaan. Het werd gaandeweg duidelijk dat Gerben zijn favorietenrol waar ging maken: via een duidelijke 3-1 sleepte hij de felbegeerde wisseltrofee binnen, waarin voor het eerst zijn naam zal worden gegraveerd. Volkomen verdiend! Van harte gefeliciteerd Gerben!

Het was een mooie apotheose van een geslaagd toernooi, voor het eerst in de Willaert. Met 13 deelnemers was het toernooi goed bezet, waarbij het jammer was dat Gerard en Allan geblesseerd waren en Mario verhinderd. Maar er konden toch vier mooie poules worden gevormd, waarvan de acht nummers 1 en 2 doorstroomden naar de kwartfinales en de vijf nummers 3 en 4 een troostronde mochten spelen. Verrassingen in eindstanden van de poules waren er niet, al viel het op dat Gerben het niet makkelijk had met Leo (11-8, 14-12), dat Xavier goed partij gaf tegen Stefan (10-12, 6-11) en dat Ton Peter op 1-1 hield (11-9, 5-11). Verder wist Jos in één van zijn games tegen Jan dichtbij te blijven (11-13, 5-11), maar pakte Daan op zijn beurt een game af van Jos (11-7, 4-11). Toch had dit alles geen verrassende eindstanden tot gevolg.

In de kwartfinales ook geen verrassingen: Gerben tegen Frank, Ruben versus Jos, Mark contra Leo en Jan – Peter (ik bedoel dus Jan tegen Peter) eindigden allemaal in 2-0.

Meanwhile in de troostronde wel een paar opvallende resultaten: aan de ene kant van het schema zorgde Daan voor een verrassing door Maurice met 2-0 te verslaan (waarmee hij zich plaatste voor de finale van de troostronde), terwijl Xavier Ton er met 2-0 onder wist te houden. Het was echter Stefan die van deze beide heren wist te winnen, waardoor hij de plek tegenover Daan innam in de finale troostronde. Dit werd een mooie pot waarin Stefan sterk opende, maar Daan zich goed terugvocht. Uiteindelijk trok Steef toch met 2-1 aan het langste eind, waardoor hij een kostbare medaille mee naar huis mocht nemen.

Voorafgaand aan de prijsuitreiking beschouwde toernooileider Mark na en concludeerde dat het wel anders dan anders was geweest, nu het toernooi niet ná de competitie plaatsvond, maar ervóór. Zo werd het een soort oefentoernooi om ritme op te doen voor de competitie, ritme dat hier en daar nog ontbreekt. Maar dat maakt Gerbens titel niet minder glanzend: hij is vroeg in het seizoen in topvorm, dat geeft veel vertrouwen voor de competitie. De organisatie was overigens opnieuw uitstekend: complimenten voor Mark en Daan, die er ook steeds een hoop tijd in steekt en weer prachtige bekers had geregeld. Veel dank!

Voorzitter Jos had nog twee andere verrassingen in petto. Tijdens zijn openingsspeech ging het er nog traditioneel aan toe: de toehoorders keken vooral reikhalzend uit naar het moment waarop Jos de consumptiebonnen ging ronddelen en wilden daarna zo snel mogelijk achter die tafel. Maar na afloop van de wedstrijden zette Jos alles en iedereen op het verkeerde been door de spotlights te zetten op twee jubilarissen, wat normaal tijdens de alv gebeurt. Maar ach, het is sowieso een ‘rare tijd’, dus waarom niet. Allereerst aandacht voor een trouw lid dat de pech had te jubileren in het coronajaar 2020, waardoor er nog geen gelegenheid was om hem in het zonnetje te zetten. Dat gebeurde alsnog: Mike kreeg van Jos een mooie oorkonde uitgereikt voor 35 (inmiddels dus 36) jaar lidmaatschap. Een oorkonde met een persoonlijke tekst, waarin vooral Mike’s nooit aflatende positiviteit werd geroemd. En in 2021 is er nóg een lid dat de club al 35 jaar trouw is: Peter. Ook voor hem een ingelijste oorkonde met een persoonlijke noot. Onder andere Peters droge maar kostelijke humor werd benadrukt, alsmede zijn inzet voor de club, o.a. als penningmeester.

Maar niet alleen als penningmeester: Peter had ook weer voor overheerlijke hapjes gezorgd deze avond: dank! En veel dank ook aan Allan, die niet mee kon doen maar er wel bij was en de uitslagen en standen perfect verwerkte. Wie er ook bij waren: de helaas geblesseerde Gerard (die zich toch als scheids verdienstelijk maakte), ons gewaardeerd oud-lid ‘Bartje voor de sfeer’ Ploeg (leuk, vaker doen Bart) en Marks zoon/supporter Hidde, met kameraad (jonge aanwas, nieuwe leden?).

We kijken terug op een geslaagde avond, met een waardige nieuwe titelhouder. Einde van het tijdperk Immerzeel? Dat valt nog te bezien: volgend jaar vast en zeker poging tot revanche!