Vijfde titel voor Ruben

Afgelopen zondag zagen we hoe je als gedoodverfd kampioen nog behoorlijk de mist in kan gaan, maar Ruben is Feyenoord niet en deed dus wat werd verwacht: kampioen worden. Hij prolongeerde zijn titel en is alweer voor de vijfde keer de beste speler van de club. Er waren dit jaar iets minder deelnemers dan normaal, maar de clubkampioenschappen waren weer zeer geslaagd met een paar bijzondere hoogtepunten.

Die hoogtepunten vonden we bijvoorbeeld aan de linker- en rechterkant van het erepodium. Mark Immerzeel deed voor het eerst sinds heel veel jaren weer mee met de kampioenschappen en gezien al het leed dat hij heeft meegemaakt is het begrijpelijk dat dat de nodige emoties bij hem losmaakte. De veelvoudig clubkampioen had er ongelooflijk veel zin in en was gebrand op een goed resultaat. Hij speelde uitstekend en hield tot ver in het toernooi uitzicht op de titel.

Het spelsysteem was dit jaar met 12 deelnemers volgens het Top 12-systeem: iedereen speelt tegen iedereen en de speler met de meeste punten is kampioen. Elk duel bestond uit twee games en elke gewonnen game leverde een punt op. Naar het einde toe bleek dat drie spelers in de race waren voor de titel, waaronder Mark en natuurlijk Ruben. Zij stonden bijna aan het eind van de avond tegenover elkaar. Ruben nog zonder puntverlies, Mark had twee games gemorst. Maar met een 2-0 overwinning zou Mark op gelijke hoogte kunnen komen en op grond van een beter onderling resultaat de titel grijpen. Hij dicteerde het spel en dwong Ruben een stuk behoudender te spelen dan we van hem gewend zijn. Mark viel goed aan en scoorde daarmee punten, maar Ruben wist er veel terug te brengen uit moeilijke hoeken, maakte niet veel fouten en wist ook een paar keer uit te halen en zelf te scoren. Verbaal waren de broers ook aan elkaar gewaagd.

Uiteindelijk haalde Ruben toch de belangrijke eerste game binnen, met het kleinst mogelijke verschil. Daarmee kon het voor hem praktisch niet meer mis gaan, hij hoefde alleen nog maar zijn laatste pot tegen Daan met 2-0 te winnen om zeker te zijn van het goud en dat lukte zoals verwacht: Ruben haalt voor de vijfde keer in zijn carrière de wisselbeker binnen, een geweldige prestatie en wat zijn we als vereniging trots op zo’n goede speler als hij!

Mark wist in de broedertwist nog wel heel knap de tweede game op zijn naam te schrijven, waarmee Ruben toch niet geheel schadevrij bleef. Mark heeft iedereen even duidelijk gemaakt dat hij weer helemaal terug is en hij maakt een super-comeback dit voorjaar. Een zilveren medaille met een gouden randje voor Mark!

En wat te denken van de man aan de rechterkant van het ereschavot. Leo rammelde vorig jaar al aan de poort van de elite. Hij miste toen op een haar na de halve finales, maar heeft zich nu echt geschaard bij de beste spelers van de club. Hij versloeg teamgenoten Peter en Frank en bleef ook overeind tegen Gerard en Jos. Mario wist hem heel knap een punt afhandig te maken, maar aan het eind van de rit had Leo genoeg punten verzameld voor het brons. Dat Leo dit heeft gepresteerd is zeker na wat hem begin dit jaar is overkomen ongelooflijk. Het is de laatste jaren geen enkele speler van team 2 gelukt zich in de prijzen te spelen. Bravo!

Als kanttekening geldt dat team 1 niet op oorlogssterkte was. Aloys moest helaas verstek laten gaan vanwege zijn zware schouderblessure. Gelukkig was de oud-clubkampioen wel present om het scorebord bij te houden, dank daarvoor. Stefan begon wel aan de strijd, maar moest het na een paar potjes voor gezien houden: ‘Ruggetje’, aldus de nummer 3 van vorig jaar.

Net buiten de prijzen viel Jos, die evenwel goed meedeed bovenin het klassement en tot zijn tevredenheid de 4e plaats haalde. Tevreden waren ook Daan (7e) en Mario (9e). Mario haalde evenveel punten als Peter, maar die won het onderlinge duel en werd dus 8e. Daan won knap van Peter en speelde netjes gelijk tegen Frank. Ook Mario wist Frank op een gelijkspel te houden, nadat hij dat zoals gezegd ook al geflikt had tegen Leo. Goed gedaan! Frank herstelde zich tegen Jos en Gerard door ook tegen hen gelijk te spelen en uiteindelijk op 6 te finishen. Ton wist een overwinning op Allan te boeken en eindigde nog net in de top 10, Allan deed voor de allereerste keer mee en was de winnaar van de prijs waar hij al de hele avond zijn zinnen op had gezet: de poedelprijs. Pardon: de áánmoedigingsprijs!

Zo heerste er tevredenheid over het verloop van het toernooi, dat weer uitstekend was georganiseerd door Mark en Daan: enorm bedankt! Ook dank aan Lisa voor de heerlijke lekkernijen, aan Jos en de rest van het bestuur voor de consumptiebonnen, aan Shot voor het beschikbaar stellen van hun zaalhelft, aan barman Rex voor het iets langer open houden van de kantine en aan Ilse, Bart en Ted (hartelijk welkom!) voor de publieke belangstelling. Volgend jaar nieuwe rondes nieuwe kansen, met hopelijk ook degenen die er dit jaar om verschillende geldige redenen niet bij konden zijn.

Einduitslag clubkampioenschap 2017:

•   1. Ruben
•   2. Mark I.
•   3. Leo
•   4. Jos
•   5. Gerard
•   6. Frank
•   7. Daan
•   8. Peter
•   9. Mario
• 10. Ton
• 11. Allan
• opg. Stefan