Ruben herovert titel en is voor de vierde keer clubkampioen!

Hij was hem een jaartje kwijt, die schitterende wisselbeker voor de clubkampioen. Een hardnekkige blessure verhinderde dat hij zijn titel vorig jaar kon verdedigen. Maar Ruben is helemaal terug! Dat bewees hij al in de competitie en nu is hij ook weer de clubkampioen, voor de vierde keer! In een finale die nooit spannend werd won hij overduidelijk van Gerard. Het brons was voor Stefan, waarmee Aloys niet alleen zijn titel kwijt is, maar ook naast een podiumplek greep.

Ondanks een paar late afzeggingen was het aantal deelnemers weer groot. 13 spelers waren tot het bot gemotiveerd om een gooi te doen naar de glimmende trofeeën die aan de zijkant van het strijdtoneel stonden te lonken. Toernooileider Mark en supervisor Daan hadden dit jaar vier poules samengesteld waarover de spelers naar rating werden verdeeld.

De nummers 1 en 2 van elke poule drongen door tot het hoofdtoernooi, de nummers 3 en 4 waren uitgeschakeld voor de titel, maar konden door in een troosttoernooi.

Veel verrassingen waren er niet bij de poulewedstrijden over twee games. Alle spelers die in hun poule als 1e of 2e geplaatst waren wisten zich zonder problemen te plaatsen voor het hoofdtoernooi, waaronder de usual suspects van team 1 Ruben, Aloys, Gerard en Stefan, de ambitieuze Leo en Frank uit team 2 en de niet in competitieverband spelende maar tijdens clubkampioenschappen gevreesde Mike en Jos. Zij gingen door naar de kwartfinales, waarin de poulewinnaars het opnamen tegen de nummers 2.

Daarmee werden Ton, Jeroen, Daan, Peter en Rob veroordeeld tot het troosttoernooi. In best of 3 wedstrijden rolden daar de confrontaties Rob vs. Ton uit om de 3e plaats en Daan vs. Peter om de 1e plek, en deze twee laatste wedstrijden waren dan best of 5. Als erelid was Rob vanzelfsprekend gerechtigd om mee te doen aan de kampioenschappen en hoewel hij het batje vanwege fysieke omstandigheden helaas niet meer zo vaak ter hand kan nemen bewees hij nog altijd te beschikken over veel routine en vastheid. In 11-6, 11-9, 11-8 wist hij Ton duidelijk van de winst af te houden. Toch wel verrassend, een erg knappe prestatie van Rob!

De finale van het troosttoernooi ging dus tussen Daan en Peter. Daan had zich in de poule nog verslikt in Jeroen, maar toen zij nogmaals op elkaar stuitten nam Daan revanche en hij wist zo een finaleplek veilig te stellen.

Peter had de pech dat zijn rating net onvoldoende is om als 2e geplaatst te worden in een poule, waardoor hij in een vrij zware poule was ingedeeld die hij dan ook niet overleefde. Het voordeel was dat hij de favoriet was in het troosttoernooi en die druk kon hij aan. Hoewel druk… Peter houdt altijd het hoofd koel, ook op momenten dat het even tegen zit. Zo’n moment was er in de finale tegen Daan. De eerste twee games gingen in 11-9, 11-6 naar Peter, maar Daan kwam er in de 3e game lekker in en hij deelde rake klappen uit. Via 11-13 reduceerde hij Peters voorsprong tot 2-1.

Peter is echter ervaren genoeg om juist op zo’n moment niet in te storten maar een tandje bij te schakelen en via 11-4 was hij uiteindelijk de terechte winnaar van het troosttoernooi.

In de kwartfinales (best of 3) in het hoofdtoernooi deden de gedoodverfd finalisten Ruben en Aloys intussen hun werk: Ruben had geen problemen met Jos en Aloys won van Mike.

Zo waren Jos en Mike uitgeschakeld en konden zij zich vol overgave storten op de met veel liefde door Lisa geprepareerde hapjes.

De twee andere kwartfinales zagen er op papier aantrekkelijker uit: Stefan knapte er niet van op dat hij op Frank stuitte en zou Leo al zover zijn dat hij het Gerard lastig kan maken? De angst van Stefan was in elk geval ongegrond, want hij won in twee games van Frank, al was het krap aan in de eerste game: 12-10. Spannend was het bij Gerard tegen Leo. Het defensieve spel van Gerard werd door Leo beantwoord door voorzichtig naar openingen te zoeken. Dat had aanvankelijk succes, Leo wist er een beslissende derde game uit te slepen. Maar in die derde game werden de rally’s langer en langer. Leo durfde niet al te aanvallend te spelen en groef daarmee zijn eigen graf. Want met vaster spel en door minder fouten te maken trok Gerard de pot naar zich toe. En al rammelt Leo nadrukkelijk aan de poort, voorlopig heerst team 1: alle vier wisten ze zich te plaatsen voor de halve finales.

De eerste halve finale tussen Ruben en Stefan was wederom snel beslist in het voordeel van Ruben. De vrolijke slijter en gewaardeerd clubsponsor Stefan kon geen echte vuist maken, maar scoorde wel een aantal mooie punten. Voor spanning moest je bij de andere halve finale zijn, tussen Gerard en Aloys. Dit ging gelijk op, wat Gerard vertrouwen gaf en wat Aloys wilde beantwoorden door toch wat meer risico te nemen. Helaas gingen er wat aanvalsballen de mist in, waardoor Gerard nog beter in de wedstrijd kwam te zitten. Hij won verrassend de match en plaatste zich voor de finale, een klasse-prestatie!

De strijd om het brons werd een echte thriller. Stefan speelde de hele avond al goed en lijkt zich te herpakken na een moeilijk seizoen. Als underdog wist hij het Aloys bijzonder lastig te maken met wat lekkere spinballen en snelle reacties op de harde aanvalsballen van Aloys.

Toch leek Aloys op weg naar die derde plek. Na 12-10, 7-11, 11-7 ging hij met een 2-1 voorsprong de vierde game in en daarin kwam hij op matchpoint. Maar het vizier stond bij Aloys niet helemaal scherp en Stefan sleepte zich naar 13-11 winst, waarmee een vijfde game nodig was. Weer was er een voorsprong voor Aloys, maar Stefan klampte aan en nadat hij was teruggekomen op 10-10 en op 10-11 opnieuw een matchpoint voor Aloys wegwerkte sloeg hij toe: via wederom 13-11 veroverde Stefan het brons, een knappe en bevrijdende overwinning die vertrouwen zal geven voor het komende seizoen!

Tijd voor de grande finale. Wie grijpt het goud: Gerard of Ruben. Een vraag die al snel beantwoord werd. Ruben toonde opnieuw aan in grootse vorm te zijn. Geen enkel moment gaf hij Gerard het idee dat er wat te halen viel, Ruben straalde vertrouwen uit en toverde de ene streep na de andere uit de mouw. Onhoudbare strakke ballen waarvan de gemiddelde Overhezer slechts kan dromen: wat een magie.

Ruben kon zich zelfs de frivoliteit permitteren om een bal tussen de benen door te slaan. Genieten voor het publiek, maar spannend was het niet: via 11-5, 11-7, 11-8 was Gerard kansloos. Een finaleplaats was het maximaal haalbare voor Gerard, die trots mag zijn op zijn prestatie. Ruben was echter ongenaakbaar: hij kroonde zich voor de vierde keer tot clubkampioen van Overhees!

Natuurlijk werden de bekers uitgereikt aan de glorieuze prijswinnaars, maar daarnaast richtte voorzitter Jos nog een dankwoord aan oud-clublid Bart, die nog altijd een graag geziene gast is en de club twee mooie stalen gestanste naam-/logoborden heeft geschonken.

Na deze mooie woorden wilde Jos hem daarvoor namens de club een ‘mooie fles’ aanbieden, maar juist op dat moment bleek Bart helaas net weg te zijn gegaan. Jammer, maar Jos beloofde de fles alsnog te zullen overhandigen. Ook de aanwezigheid van Rinus was mooi. De moeilijke tijden van het erelid zijn helaas nog niet ten einde, maar het was fijn dat hij erbij kon zijn. Zo werd het hoog tijd voor de nazit in de kantine, alwaar werd vastgesteld dat het weer veel te vlug voorbij was, maar gelukkig hebben we de foto’s en filmpjes nog: