Aloys’ limited edition tafeltennisbroek
Opnieuw een zware thriller deze week in Orlando: team 1 speelde een inhaalduel tegen Gispen 6, dat net als Overhees alle vier voorgaande wedstrijden won en met precies evenveel punten medekoploper was. Ondanks een noodzakelijke wijziging in de opstelling wist team 1 opnieuw te winnen (6-4), waardoor het nu alleen aan kop gaat.
Mark was niet inzetbaar en ook Gerard moest afhaken vanwege zijn vervelende schouderblessure. Ruben en Stefan pakten in allerijl de spelerslijst erbij en wat stond daar genoteerd: “In noodgevallen: bel Aloys”. Inderdaad, Aloys is nog altijd officieel competitiegerechtigd lid van Overhees 1 en van een noodsituatie was zeker sprake. Dus daar stond hij dan, zonder zijn (al ingeleverde) clubtenue, maar in heftig fluorescerend oranje zwemshort. Het kleurde nog wel aardig bij het azuurblauwe shirt dat hij erboven droeg, maar de combi met de vaal-oranje fleecejas die daar tussen de wedstrijden door overheen ging bezorgde menigeen pijn in het hoofd en aan de ogen.
Geeft helemaal niks, want Aloys hielp ons eerste uit de brand en boekte nog een overwinning ook. Henri van Seventer moest er in vier games aan geloven. Er had zelfs nog meer in gezeten, ware het niet dat het hem ontbreekt aan trainingsuren en wedstrijdritme. Daardoor was een zege op Jan Willem Pels net wat teveel gevraagd en Maurice Bovens was duidelijk een maat te groot. Toch een kostbaar punt veroverd en een mooie bijdrage geleverd aan de teamspirit, klasse Aloys!
Ook Stefan wist Henri te grazen te nemen. Met 11-5, 11-9, 11-6 was hij duidelijk de sterkste. Tegen Maurice ging het lang gelijk op, maar in de vijfde game moest Stefan de Culemborger laten gaan. Ook tegen Jan Willem zat Stefan er dicht bij: 8-11, 9-11, 12-10, 9-11. De oogst bleef beperkt tot één overwinning, maar Stefan speelde prima.
Team 1 leunde dus weer op Ruben, die weinig problemen kende met Jan Willem en Henri (twee keer 3-0), maar moeite had om Maurice eronder te krijgen (12-10, 14-12, 10-12, 11-9). Toch kwam de 100% wederom niet echt in gevaar: top!
Het sleutelduel was de dubbel. Ruben en Stefan startten prima en met 12-10, 11-5 leek er geen vuiltje aan de lucht. Maar de derde game was van minder kaliber, Gispen won deze in 8-11. Overhees herstelde zich in de vierde en de buit leek binnen op 10-7. Met voorzichtig spel wachtten Stefan en Ruben op een fout van Gispen om de overwinning te kunnen vieren. Maar dat foutje kwam niet, integendeel: er volgden een aantal schuifrally’s die naar de Culemborgers gingen. De matchpoints smolten één voor één weg en via 12-14 sleepte Gispen zelfs een vijfde game uit het vuur. Daarin volhardden Stefan en Ruben in hun risicoloze spel en dat leek toch niet de beste strategie, want Henri en Jan Willem hadden immers met dit spel de vierde game gewonnen. En ze gingen erin geloven, het lukte Overhees niet om een comfortabele voorsprong op te bouwen en naarmate de druk groter werd ging er steeds meer mis. Tot Gispen op matchpoint kwam, toen bleek dat ook zij moeite hadden het hoofd koel te houden. Het was uiteindelijk toch Overhees dat het wist af te maken, via 13-11.
Een close-finish, maar ze zeggen weleens dat teams die ook de slechte wedstrijden winnen uiteindelijk kampioen worden. Team 1 is in elk geval goed op weg, het staat twee punten los. Maar het zegt nog niet veel, want wat als Ruben niet speelt? Hoe vaak is Mark nog inzetbaar? Hoe lang blijft Gerard in de lappenmand? En hoe zit Gispen in het personeel, nu Jan Willem de maximale drie keer is ingevallen? Kortom: de race is nog lang niet gelopen!