Jawel.. Het seizoen is weer begonnen en Aloys was zo vriendelijk om naar Putten te willen rijden.
Ruim op tijd stond hij klaar om Gerard op te halen, die zijn laatste happen van het avondeten nog zat weg te werken en zijn volledige bepakking nog van boven moest halen. Vervolgens Stefan opgehaald, waar hetzelfde ritueel zich herhaalde. Putten uit dus. Niet om de hoek, maar ook weer geen monsteretappe, zou je zeggen. Daar dacht het navigatiesysteem van Aloys dus wel even anders over. We weten nog steeds niet wat het ding bezielde (en beter nog… Waarom we niet gewoon de borden snelweg zijn gevolgd) maar feit is dat we alle woonwijken van Amersfoort ongeveer 3 keer hebben gezien, alvorens we eindelijk de snelweg op mochten van de domdom. Op bijgevoegd plaatjs een impressie van hoe ik denk dat we zijn gereden 🙂
Wat verloren tijd inhalen op de snelweg dan maar (Aloys, hopelijk dit keer géén snelheidsovertreding!!) om vervolgens in Putten toch wéér te vertrouwen op het navigatiesysteem. Wederom bleek dat geen goede keus, want waar wij rechts hadden gemoeten liet Aloys zijn Navi ons doodleuk linksaf slaan. na een paar honderd meter trapten we er niet meer in en hebben het apparaat monddood gemaakt en zijn op ons eigen richtinggevoel gaan vertrouwen.
En dan de Wedstrijd. Analyse vooraf: 2 Spelers leken erg pittige tegenstanders maar ééntje werd als ‘haalbaar’ ingeschat. Stefan en Gerard hielden zich dan ook netjes aan deze verwachting.
Aloys begon met winst op hun sterkste speler (na met 2-0 achter te hebben gestaan), Gerard won zijn eerste wedstrijd in 4 sets maar Stefan wist een 2-0 voorsprong uitrerst kundig weg te geven en alsnog in 5 sets te verliezen. De dubbel met Aloys en Gerard samen verliep wat stroef. Gerard bracht de bal té vaak té hoog terug en dat was dan een makkelijk prooi voor de goed smashende tegenstander, Echter ook Aloys sloeg té veel ballen over en naast de tafel (waarover straks meer). Dus…. Dubbel verloren.
Geen pauze, maar meteen door. Stefan en Gerard gingen even wat drinken en toen we korte tijd later terugkwamen stond Aloys al 2-0 achter tegen de (op papier) zwakst ingecalculeerde tegenstander. Wat is er aan de hand met Aloys??? Ballen vlogen over, geen controle… het liep gewoonweg niet. Wel wist hij zich nog een beetje terug te knokken, maar uiteindelijk ging de eer naar Putten.
Terwijl Aloys, zijn frustratie van zich af kletsend, naar zijn tas loopt komt hij tot de ontdekking waarom hij de laatste 2 wedstrijden niet zo best had gespeeld. HIJ SPEELDE 2 WEDSTRIJDEN LANG, ONGEMERKT, MET HET BATJE VAN STEFAN!! (En daarmee is het altijd moeilijk winnen, he Stefan 🙂 ) Hilariteit alom bij Stefan en Gerard én bij de tegenstanders. De bijnaam ‘Batman’ werd door Stefan en Gerard snel gemaakt. (Gevolgd door de flauwe opmerkingen als “Dat is niet mijn Bat Man”, Dat is toch een “Let Man”, Die ging steeds in het “Net Man” en … je snapt het al… Flauwe humor alom.) Bijgekomen van de schrik wist Batman echter wel zijn laatste partij nog te pakken en daarmee had hij er alsnog 2 gewonnen en liet Stefan en Gerard toch nog in het stof bijten. Einduitslag 6-4 dus niet geheel onverdienstelijk voor een eerste uitwedstrijd. (Maar het had natuurlijk 4-6 moeten zijn.)
De terugweg reden we alleen maar een héél klein stukje om, maar dat had niets te maken met de tomtom. (Wel met de route van de McDrive)
Volgende week thuis. en het devies: kijk van te voren even of je wel je eigen batje hebt 😉
