Op donderdagavond 28-01 vertrokken de 3 musketiers (Stefan, Ruben en Gerard) naar Maarssen om de 2e wedstrijd van het seizoen aan te gaan. (Voor Stefan zijn eerste van het jaar.) Aloys had aangegeven de uitwedstrijden niet mee te kunnen spelen en dan ook niet alleen maar de dinsdag thuis zou willen spelen, dus zal hij dit seizoen iets minder worden opgesteld.
Volgens schema wordt er al om kwart vóór 8 begonnen en zo geschiedde. Zonder ook maar een minuut ingespeeld te hebben, konden we meteen aan de bak (De routiniers Jan van Nieuwkerk / Cees Spruijt en Harry Nieman hebben zoveel ervaring dat inspelen niet meer nodig is 🙂
Ruben hadt weinig moeite met Jan en wint met 3-0 de eerste pot. Voorzichtig spelend en de juiste momenten afwachtend, liet Ruben zich niet gek maken. Met het hoongelach van mijn kinderen nog in mijn achterhoofd (n.a.v. krantenartikel van vorige week, waarin mijn ‘matige’ prestatie van vorige week nog eens onder de aandacht werd gebracht), mocht ik als 2e aantreden. Verrassend genoeg versloeg ik Cees in 3 sets. Stefan begon tegen de ‘lastigste’ speler van de 3… “Harry – de materiaalspeler –Nieman”. Na een ruime nederlaag in de eerste set herpakte Stefan zich goed en kwam op 10-6 voorsprong in de 2e set! (om deze alsnog te verliezen met 12-10 🙁 ) In plaats van zijn goede spel in de 3e set voort te zetten… bleef het verlies van set 2 in zijn hoofd knagen en verloor hij de laatste set helaas ook.
De dubbel van Stefan en Gerard was er weer een om snel te vergeten. Wél nog één setje gepakt tegen het sterke koppel Cees en Harry.
Ruben zet zijn zegereeks voort met wederom 3-0 winst in zijn 2e pot (tegen Cees). Stefan weet een zwaar bevochten 5-setter, tegen Jan, helaas net niet om te zetten in zijn voordeel. Gerard heeft verrassend weinig problemen met Harry (hoe vaker ik Harry zijn eigen naam hoor roepen… Hoe mooier, want dan gaat het namelijk niet goed !) en geeft slechts één setje af.
Dan Stefan zijn kans om alsnog een punt te pakken tegen Cees. Maar door een enorme blunder van de scheidsrechter (het zal je teamgenoot maar wezen) werd Stefan dusdanig geraakt in zijn ‘eerbaarheid’ (en geloof me… dat is het plekje waar je liever niet geraakt wordt) waardoor hij het bijltje er bij neer gooide en de rest van de wedstrijd gewoon elke bal smashend retourneerde om er maar zo snel mogelijk van af te zijn. (Ja…. Er wordt therapie gezocht voor beide spelers… misschien komen ze er samen ooit nog eens uit!)
Voor Ruben werd de druk nu wel erg groot want hij moest tegen Harry (zijn ‘angstgegner’) waar hij 2 seizoenen geleden ook al eens van verloor. (En bovendien maar hopen dat hij nog mee terug mocht rijden!) Bijna de gehele wedstrijd hoofdschuddend (dit soort batjes zouden verboden moeten worden volgens Ruben) wordt dit een interessante 5-setter. Daar waar Ruben vorige keer zo moedeloos werd dat hij er de brui aan gaf, weet hij nu echter in de 5e set net op tijd te beseffen dat hij zou kunnen winnen door rustig te blijven! (jaja Ruben KAN dus wél rustig blijven als het moet) Hij sleept dan ook zijn 3e punt uit het vuur. Goed kalm gebleven Ruub!
Mijn laatste wedstrijd tegen Jan werd mijn lastigste. Omdat Jan ook niet aanvalt (en ik het ook niet van zijn fouten moet hebben) werden het lange rally’s (10-12/12-10/11-8/6-11). Mede door een iets betere conditie en een beter werkende tactiek (scherp op Jan zijn forehand) won ik de laatste set met 3-11.Dat voelt dan toch beter dan vorige week
Einduitslag – 4-6
In de kantine werden vervolgens alle frustraties door een ieder vrolijk weggespoeld met wat alcoholische versnaperingen (Sorry ‘BOB’ Rademaker. Volgende keer weer iemand anders) en toen er op de terugweg ook nog eens een grote gele M op onze weg kwam, smolten de haatgevoelens als sneeuw voor de zon. En ze leefden nog lang en gelukkig
Gerard