Tegen het derde van het Tot Onze Vreugde Opgerichte TOVO kon team 2 een belangrijke stap zetten op weg naar handhaving. Doel was om minstens de voorsprong in het klassement te behouden en dat lukte, het gat werd zelfs groter. Toch had er nog iets meer ingezeten.
Vooraf was voor een 6-4 zege getekend, maar toen het eenmaal 6-2 was en Peter nog moest aantreden tegen Wim van de Heyden, die naar eigen zeggen al een keer of 10 van Peter verloor en nooit van hem won, leek een grotere overwinning zeker mogelijk. Daan en Frank hadden het goede voorbeeld gegeven en toonden zich onverbiddelijk, maar om onverklaarbare redenen lukte het Peter niet om Wim te verschalken. Peter reeg de missers aaneen, zo kennen we hem niet. Wim knokte naar de winst en was daarmee terecht dolblij.
Een smetje op een verder prima avond. Daan was weer lekker beweeglijk en scherp, hij had een van zijn betere avonden en Frank was goed vast en degelijk. Beiden versloegen naast Wim ook Jan Rijswijk, van wie ook Peter wist te winnen.
Sterkste man aan de kant van TOVO is Erik Dorr. Daan en Peter waren kansloos en ook Frank stond in no time 2-0 achter. Maar toen schakelde Frank over op zijn doodsaaie maar soms hoognodige en effectieve schuifspelletje en wist hij terug te komen naar 2-2. Opeens was het weer een wedstrijd, wat op zich al knap was van Frank. Maar waar hij in de thuiswedstrijd nog nipt in vijven won van Erik, kwam hij nu in de beslissende game net te kort: 10-12. Toch goed teruggevochten.
De beste pot van de kant van Overhees is daarmee nog niet besproken, want dat was dit keer (het gebeurt zelden bij het tweede) de dubbel. Daan en Peter waren niet bang, durfden te komen en drongen Jan en Erik naar achteren. De dubbel was voor ons en daarmee ook de belangrijke winst: 6-4.
Team 2 neemt de vierde plaats steviger in handen. Het gat naar nummer 5 TOVO groeit naar zeven punten, het doel komt steeds dichterbij. Nog even doorgaan mannen, de glorie is nabij!