Op de laatste dinsdag van augustus is voor de tweede keer het Zomerhees Toernooi georganiseerd, hét toernooi om na een lange hete zomer weer een beetje ritme te vinden voor het komende najaarsseizoen en dé kans voor de ‘mindere goden’ om ook eens een prijs te winnen. Het verschil in rating wordt namelijk vereffend via een voorgift, waardoor iedereen op papier evenveel kans zou moeten maken op de winst. Na vijf speelronden stapte Gerard als winnaar uit de arena, met Mario als nummer 2 en Ruben op de derde plaats.
Het idee was leuk vorig jaar: schrijf de namen van de deelnemers op een pingpongballetje, gooi ze in een grote zak en verricht de loting door balletjes te trekken. Maar naarmate het toernooi vorderde werden er steeds vaker spelers aan elkaar gekoppeld die al tegen elkaar hadden gespeeld en moest de hele loting opnieuw, wat nogal wat oponthoud veroorzaakte. Dat kon volgens organisator Frank beter: met een heus computerprogramma. Claude, Gemini, ChatGPT, Copilot en noem alle kunstmatige intelligentsia maar op, ze helpen je zonder enige programmeerervaring aan iets fraAIs.
Met zijn AI-maatjes knutselde Frank een programmaatje in elkaar dat zowaar prima doet wat het moet doen: spelers ronde voor ronde aan elkaar koppelen, zonder twee keer dezelfde spelers meer dan eens tegenover elkaar te zetten. Daarnaast zorgt het programma ervoor dat spelers met een gelijk aantal punten meer kans hebben om tegen elkaar te loten en dat binnen die groep spelers met (min of meer) vergelijkbare rating elkaar eerder treffen. Hiermee staan (min of meer) gelijkwaardige spelers zeker in de eerste ronden eerder tegenover elkaar, met dus veelal geringere voorgiften en spannender wedstrijden. De voorgift: 0 bij een ratingverschil beneden de 50, 1 bij een verschil van 50 tot 99 punten, 2 bij 100 tot 149 punten, enzoverder tot 5 bij ratingverschil 250 t/m 299. Vanaf een verschil van 300 punten in stappen van 100 omhoog, dus 300-399 is voorgift 6, 400-499 voorgift 7, 500-599 voorgift 8, 600-699 voorgift 9 en 700+ is 10-0 bij het begin. Naarmate het toernooi vordert neemt de kans toe dat je een speler treft met een meer afwijkende rating, maar dat is dan wel een speler die in de ranglijst dicht bij je staat, waardoor de spanning erin blijft. Het lotingsysteem is ‘Swiss-inspired‘, maar met een ‘Zomerhees-twist’ die als voordeel heeft dat er geen vaststaand aantal ronden is: het toernooi kan na een ter plekke te bepalen aantal ronden worden beëindigd, afhankelijk van hoe laat het is en of we dan met z’n allen zin hebben om nog een ronde door te gaan of niet. Eureka! Doordat de ratings van de spelers en de voorgifttabel in het programma worden ingevoerd, wordt bij de wedstrijden automatisch de voorgift getoond. In het programma kunnen de uitslagen worden ingevoerd, waarna het programma steeds nieuwe tussenstanden uitspuugt. Daarbij geldt uiteraard het aantal overwinningen/punten als belangrijkste criterium, terwijl bij ex-aequo allereerst het gamesaldo telt, vervolgens het puntensaldo en als laatste het onderlinge resultaat van de ex-aequo spelers (ook als dat er meer dan twee zijn). Valt er dan nog steeds niets te rangschikken (wat uitermate onwaarschijnlijk is), dan stelt het programma de rangschikking vast via loting. Geen speld tussen te krijgen!
Nou hup: aan de gang! Best of three tot de 11, elke game en elk punt telt dus. Er waren zoals verwacht nog wat vakantiegangers afwezig, enkele leden moesten helaas door fysieke problemen verstek laten gaan (we wensen hen alle sterkte toe!), er ‘kwam iets anders tussen’ of ‘ik heb een nieuwe puppy en ik moet thuisblijven, anders breekt-ie de tent af’, maar al met al gingen 15 tot op het bot gemotiveerde deelnemers de strijd aan om die felbegeerde gouden Zomerhees Cup in een zaal waar de hitte van de afgelopen weken nog rondwaarde. Het heet niet voor niks Zomerhees Toernooi. Door het oneven aantal spelers was er bij elke ronde een speler met een bye. Een bye is goed voor een gratis punt, zie het maar als compensatie voor het leed dat je een ronde aan de kant staat.
De plakkerige omstandigheden en spannende duels veroorzaakten zweterige en dorstige lijven, dus het was maar goed dat Ruud net jarig was geweest en de hele zaal trakteerde op een verkoelend drankje. Bedankt Ruud, en nog van harte gefeliciteerd! Zijn eerste Zomerhees Toernooi sloot Ruud af als 11e, zeker niet slecht als een van de drie spelers zonder officiële (en dus geschatte) rating. Ook Joanna en Marjan speelden met een geschatte rating. Joanna wist net als Ruud 2 punten te scoren, maar finishte door haar wat mindere gamesaldo als 13e, terwijl Marjan een eervolle vermelding verdient: de hoogste recreant/niet-competitiespeler, een bijzonder knappe vierde plek, met evenveel punten als de top 3!
Op die top 3 leek Daan af te stevenen. Hij begon sterk met twee overwinningen en had de koppositie na twee ronden in handen, maar hij wist dat niet vast te houden en eindigde uiteindelijk in de middenmoot. Het was Mario die in ronde 3 zijn zegereeks verstoorde, waardoor Mario en Ruben na ronde 3 nog de enigen waren met de volle buit. En slim als het systeem is houdt dat in dat zij onvermijdelijk elkaar troffen in ronde 4. Tegen de voorgift van liefst 7-0 voor Mario kon Ruben niet op, maar als speler met de hoogste rating en dus steeds startend met een (grote) achterstand presteerde onze clubkampioen buitengewoon goed: hij wist wedstrijden te winnen die hij moest beginnen met een 9-0 en zelfs een 10-0 achterstand! Maar Mario stond dus na vier ronden solo bovenaan: wie zou hem nog van die Zomerhees Cup met de grote oren af kunnen houden? De verrassing kwam vanuit de staart van het peloton. Daarin kwam Gerard terecht toen hij zijn eerste pot verloor van Jos. Maar allengs schoof hij op naar voren door daarna steeds te winnen, terwijl de meeste anderen her en der een partij lieten liggen. Na ronde 4 liep hij dus nog altijd maar één punt achter op Mario. En wat zegt de computer dan? Next up: Mario versus Gerard! Mario had het voordeel van een (bescheiden) voorgift, maar wist die niet te verzilveren: Gerard won, waardoor de heren in punten gelijk kwamen. Doordat ook Ruben zijn laatste pot won en Marjan overwinningen boekte in ronde 3, 4 en 5 en een bye had in ronde 2, eindigden zij ook beide op 4 punten, waardoor de ex-aequo regel in werking trad: gamesaldo +4 voor Mario, Gerard en Ruben en +3 voor Marjan, die daarmee als vierde eindigde, helaas net buiten de prijzen. Op basis van puntsaldo legde Ruben het af tegen Mario en Gerard, vooral doordat hij vaak bij voorbaat al een karrenvracht punten moest voorgeven aan zijn tegenstanders en dus amper de gelegenheid had om aan zijn puntensaldo te werken. Tja, dat is het nadeel als je zo’n hoge rating hebt… Toch erg knap derde. Tussen Gerard en Mario werd het nek aan nek, wat heet: allebei een puntsaldo van +29, waardoor het laatste criterium de doorslag gaf: onderling resultaat. Conclusie: Mario gaat (net als vorig jaar) naar huis met de zilveren trofee, het goud en de wisselbeker zijn voor Gerard! Rein had als winnaar van het toernooi van vorig jaar de eer om de Cup uit te reiken aan Gerard, die hem een jaar lang op de schoorsteenmantel mag neerzetten. Gefeliciteerd!
Iedereen bedankt voor de fanatieke inzet en graag tot de volgende editie, op 31 augustus 2027! Kun je bijna niet zo lang wachten? Kijk dan af en toe naar de foto’s van dit jaar, om de pijn van het moeten wachten op het volgende Zomerhees Toernooi te verzachten:
