Eén dinsdag in de vier jaar beleeft Amerika een Super Tuesday. Dan wordt er op één dag in februari of maart in negen staten tegelijkertijd een presidentskandidaat gekozen en een kwart van de delegatieleden verdeeld. De belangrijkste dag in de voorverkiezingen. De Overhezers hadden deze week hun eigen Super Tuesday, want afgelopen dinsdag speelden alle teams tegelijkertijd thuis in Orlando (en dat ligt dus niet in Amerika). De atmosfeer was inderdaad super, de resultaten helaas niet. Overhees 1 wist er nog een gelijkspelletje uit te peuren, maar teams 2 en 3 gingen onderuit.

Team 1 kreeg Maarssen 3 op bezoek, dat twee punten minder heeft dan Overhees. Ruben opende zoals gebruikelijk het bal en zette de 1-0 op het bord in een snelle 11-7, 11-2, 11-6 tegen Wouter Koelemeijer. Stefan en Gerard speelden daarna ook allebei een driegamer, maar dan met verlies als resultaat, tegen Erick Meijer en Isabelle Bielders, waarna het koppel Stefan/Ruben de stand weer gelijk trok door met 14-12, 11-3, 11-13, 12-10 het dubbel prima in winst om te zetten.

Stefan zat toen lekker in de flow en dat kwam goed uit, want direct na het dubbel stond hij tegenover Wouter, op papier een heel stuk sterker dan Stefan. Maar die papieren werkelijkheid bleek van geen waarde, want Stefan spinde er flink op los. In 11-9, 9-11, 11-7, 11-9 ging dit punt verrassend naar Overhees, een superprestatie op deze superdinsdag voor Stefan! Later gaf hij ook Isabelle goed partij, maar die pot ging toch naar Maarssen, eveneens in vier games.

Tussendoor speelde ook Gerard een viergamer, tegen Erick. Maar ook die werd door Maarssen gewonnen, waarna voor Gerard nog slechts de pot tegen Wouter resteerde om toch nog tot scoren te komen. Een bizarre wedstrijd: Gerard brandde los als een raket en zetten Wouter via 11-2, 11-1 op een 2-0 achterstand. In de derde game ging Gerard gewoon door, hij kwam op 10-6 en was op weg naar een zeldzame overwinning met minder dan 10 punten tegen! Maar wat gebeurde: de niet geheel (zeg maar in het geheel niet) volgens de regels serverende Wouter knokte zich terug, werkte alle vier de matchpoints weg en pakte op het nippertje de derde game (12-14). De wedstrijd kantelde helaas en na 9-11 in de vierde zag het er niet goed uit voor Overhees. Met 6-11 eindigde Gerard deze pot in mineur. In Maarssen noemen ze dit nu het Mirakel van Soest.

Maarssen stond op dat moment met 4-5 voor en zou op gelijke hoogte kunnen komen in het klassement, ware het niet dat Overhees Ruben nog achter de hand had. Hij had halverwege de avond Isabelle al verschalkt, al wist zij in de eerste game goed mee te doen (11-9) en in de tweede zelfs op een 4-9 voorsprong te komen. Er zijn dan genoeg spelers (ook Overhezers!) die zo’n game als verloren beschouwen en al met hun hoofd bij de volgende zijn. Maar de klasse van Ruben komt juist op zulke momenten naar voren. Hij bleef geloof houden en zijn normale spel spelen en wist het ongelooflijke te presteren: de game ging in 11-9 naar Ruben. Toen was het wel gedaan met Isabelle: de derde game werd het 11-3, Ruben gaf even een showtje weg met een paar fabuleuze winnaars van ver achter, naast en onder de tafel. En ook in de laatste partij kwam Ruben niet echt meer in gevaar, al greep Erick nog wel even een game. Einduitslag 5-5, Maarssen 3 en Overhees 1 zijn aan elkaar gewaagd, team 1 blijft Maarssen twee puntjes voor in het klassement.

Team 2 stond bij voorbaat opnieuw een loodzware avond te wachten: Gispen 6 was vorig seizoen nog één van de tegenstanders van ons eerste en wil graag de stap naar de 3e klasse maken. Vorige week sloegen ze nog ZTTV 2 met 0-10 van tafel. Ook team 2 had aanvankelijk niets in te brengen tegen de Culemborgers: na vijf potten stond het 0-5. Frank verloor knullig van de met lange noppen spelende Jos Voss, door lang mee te gaan in het defensieve blokspelletje van Jos en in de loop van de rally opeens uit te halen en te missen. Precies dezelfde fout maakte Ted, die er net als Frank in vieren af ging en eerder ook al in vieren verloor van de sterke Henk Rabbers. Samen speelden Ted en Frank zonder idee in de dubbel, die dan ook opnieuw kansloos verloren ging. Leo moest op zijn beurt zijn meerdere erkennen in Bart Marinussen, ook al in vier games. Curieus was dat alle enkelspelen tot dan toe in vieren gingen en dat Overhees elke keer alleen de tweede game won. Vreemd…

Pas in het tweede deel van de avond stookte team 2 het vuur op. Frank liet tegen Bart een totaal ander spel zien dan tegen Jos en kwam helemaal los. Hij wist de levensgevaarlijke backhand-topspinaanvallen die Bart tegen Leo de winst hadden bezorgd heel goed onschadelijk te maken en bracht zichzelf tegelijkertijd herhaaldelijk in stelling om met de forehand te scoren en af en toe slim kort te spelen of kort te serveren, waarop Bart nogal wat ballen over de tafel sloeg. Het zelfvertrouwen van Frank nam gestaag toe en dat van Bart liep een flinke deuk op. Frank won met verrassend ruime cijfers (11-8, 11-5, 11-8) en sleepte knap het eerste punt binnen.

Daarna was het weer de beurt aan Gispen. Leo verloor in drieën van Henk (10-12, 6-11, 12-14, daar had meer in gezeten) en Ted verloor ondanks fan/dochter Veronique met aanhang aan de zijlijn voor de derde keer in vieren, van Bart. Het was niet zijn avond, volgende keer beter.

Leo kwam vervolgens in actie tegen Jos en dat kon weleens een lange partij worden, want beiden beschikken over een schier eindeloos reservoir aan geduld. Leo had Frank en Ted met open ogen en nogal dom in de val van Jos zien trappen en besloot het anders te gaan doen: hoge ballen achterop de tafel waar Jos weinig mee kon en waarop de lange noppen van Jos zo min mogelijk schadelijke invloed zouden hebben. Lange trage rally’s waren het resultaat, maar tactisch was het uitstekend wat Leo had bedacht en hij voerde het ook nog eens super uit. De eerste game duurde lang en was krap (13-11), maar daarna stevende Leo in een rechte lijn en met zelfvertrouwen via 11-5, 11-7 af op de winst.

De laatste partij was de mooiste en spannendste van de avond, met twee fanatieke spelers die beide uiting gaven aan hun blijdschap bij mooie winstpunten. Frank ging na zijn winst op Bart vol goede moed de strijd aan met Henk, die de 100% nog heeft staan. Ongelukkig verlies in de eerste game (9-11) werd gevolgd door krappe winst in de tweede (11-9) en Frank kwam zelfs via een goede derde (11-6) op voorsprong. Maar waar linkspoot Frank tot dan toe een sterk backhandblok had op de forehandspin van Henk, wist Henk naarmate de strijd vorderde steeds meer topspin aan de bal te geven, waarop Frank steeds vaker de bal niet op tafel wist te houden. De vierde (7-11) en vijfde game (8-11) gingen naar Henk en daarmee ook de partij, maar Frank was tot 8-8 in de vijfde gelijkwaardig aan Henk en verliet het toneel met opgeheven hoofd.

Door de 2-8 nederlaag komt team 2 in de degradatiezone, maar het lijkt erop dat het de twee sterkste tegenstanders al heeft gehad en met de belangrijke wedstrijd tegen ZTTV 2 in het vooruitzicht is er voorlopig geen paniek.

Van team 3 twee wedstrijden dit keer: het speelde vorige week uit tegen Woerden 10 en kreeg deze week op Super Tuesday het tot nu toe wisselvallige UTTC 9 op bezoek. In Woerden maakten Allan, Mario en Rik hun opwachting en dat liep lange tijd niet bepaald vlekkeloos. Mario is even in iets mindere doen. Tegenstanders Frans Vianen, Gerrit Kuip en Theo Aarsen zijn op papier ongeveer gelijkwaardig en tegen Frans en Gerrit ging het de eerste twee games inderdaad gelijk op, maar beide keren verloor Mario de derde en vierde game toch met duidelijke cijfers. Gelukkig wist hij de boel nog enigszins te redden door laat op de avond Theo in vijf games te verschalken. Het was ook niet de avond van Allan. Tegen Frans en in de dubbel met Rik zat hij nog dicht tegen winst in de tweede (12-10 en 11-9), maar daar bleef het bij. Next time better! Gelukkig wist Rik zich te onderscheiden. In zijn eerste spannende pot had hij Gerrit al verslagen met weliswaar een ruime 0-3, maar toch heel nipt (11-13, 11-13, 10-12), in zijn laatste partij tegen Frans wist hij nogmaals tot scoren te komen, nu in vijven: 12-14, 7-11, 11-8, 11-8, 7-11. Tussendoor was hij er ook heel dicht bij tegen Theo, maar die ging in vijven verloren (7-11, 11-4, 11-8, 10-12, 11-7). Wat opviel is dat Rik in totaal maarliefst vijf games speelde die in de verlenging moesten worden beslist en dat Rik die alle vijf won! Zeker een talent om op dat soort momenten de zenuwen in bedwang te houden. Team 3 legde het loodje, dat wel: 7-3.

De thuiswedstrijd tegen UTTC 9 ging ook verloren, met kleine cijfers: 6-4. Rik was er wederom bij en boekte opnieuw winst: 3-1 tegen Cees Kragten. Rik gooide er in de vierde even een 11-0 uit de losse pols tegenaan. De voorspoed hield helaas niet aan, want de beide andere duels (tegen Harry van der Straten en Jan van der Ploeg) gingen allebei in vijf games verloren. Eén overwinning dus voor Rik dit keer. Ook één keer succesvol was Ton. Mede aan hem heeft team 3 te danken dat het vaak zo sterk voor de dag komt in de dubbel. Met Maurice versloeg hij Harry en Jan met duidelijke cijfers, 3-1. In de enkelspelen ging het allemaal wat minder. Maurice tenslotte kwam pas voor de eerste keer dit seizoen in actie. Hij sleepte de meeste punten voor team 3 binnen, want hij boekte naast succes in de dubbel ook overwinningen tegen Harry en Cees. Hij was terecht tevreden over de avond, die dus voor Overhees 3 vier punten opleverde. Team 3 probeert aan te haken bij de middenmoot.

De avond ademde een Super Tuesday sfeer, met veel strijd, sportieve tegenstanders en met een goede uitstraling: drie fijne wedstrijdcourts, mooi afgezet met boarding. Dat is wel eens anders bij uitwedstrijden waar om de haverklap ‘let!!!’ klinkt vanwege gebrekkige (lees afwezige) courtafzetting. Tja: als we niet kunnen winnen, dan voeren we dat maar aan als punt om trots op te zijn! Even geen overwinningen deze week, volgende ronde gaan we er weer voor!