Twintigste titel voor maestro Mark

In de jaren 1994 t/m 2011 wist hij 18 keer op rij (!) clubkampioen te worden, waarna het zeven jaar duurde voor in 2018 de 19e titel volgde. Opnieuw zeven jaar verder mag Mark zijn tweede ster op zijn shirt gaan borduren: de oude meester is voor de twintigste keer clubkampioen geworden, door in de finale met overmacht te winnen van Ruben. Het brons ging naar Leo.

Viervoudig kampioen Gerben koos voor een andere club en kon zijn titel dus niet verdedigen en met de afzegging van Jan werd het deelnemersveld er eveneens niet sterker op. De beide Immerzeels Ruben en Mark waren daardoor vooraf favoriet, maar zij spelen niet of nauwelijks competitie meer: zouden ze het kunnen waarmaken?

Met 19 deelnemers in totaal was er concurrentie genoeg. Wat geweldig toch dat de opkomst bij speciale evenementen van onze club altijd zo hoog is! Zo hebben organisatoren Daan en Mark eer van hun werk. Ze hadden weer een mooie toernooiopzet in elkaar gedraaid, met drie poules van vijf en één van vier, waarin in meerkampvorm tegen alle poulegenoten twee games moesten worden gespeeld. De nummers één en twee kwalificeerden zich voor het hoofdtoernooi, de nummers drie en vier voor het troosttoernooi en de nummers vijf mochten doorspelen in een onderling ‘nummers vijf-toernooi’.

Poule 1 werd zoals verwacht gewonnen door Ruben, maar de nummer 2 was wel verrassend: Mario plaatste zich voor het hoofdtoernooi door o.a. te winnen van Gerard, die werd verbannen naar het troosttoernooi. Als nummer 4, want Quirijn wist in deze poule derde te worden, een uitstekend resultaat voor een van de debutanten bij de clubkampioenschappen. Andere debutant Matthijs werd vijfde. In poule 2 geen opvallende uitslagen: Mark won de poule, gevolgd door Maurice, Peter, Xavier en Krijntje. Poule 3 kende wel weer een verrassing: Allan wist zich via een zeer knappe tweede plaats te kwalificeren voor het hoofdtoernooi, ten koste van Jos die verder moest in het troosttoernooi. Allan speelde gelijk tegen Jos en wist ook een gelijkspel af te dwingen van poulewinnaar Frank. Marjan werd vierde en wist Ton onder zich te houden. Een mooie prestatie, waarbij wel aangetekend moet worden dat Ton last had van een blessure die hem zichtbaar ernstig belemmerde. In poule 4 werd Leo de logische winnaar, gevolgd door Stefan, Daan en Rein.

Tussendoor werden er uiteraard weer voortreffelijke hapjes geserveerd door Peter. Wat zijn clubkampioenschappen zonder zijn culinaire inbreng… Barman Mike stond intussen klaar om de door de club uitgereikte consumptiebonnen in ontvangst te nemen en daarvoor in ruil dorstlessende dranken te verstrekken. Wat nodig was, want het was warm in de zaal.

In de vervolgronden wist Matthijs de ‘nummers vijf-poule’ te winnen, terwijl in het troosttoernooi Rein zich liet zien: hij won van Daan (die hem in de poule nog nipt voor bleef) en ook van Peter. Pas in de finale van het troosttoernooi capituleerde hij door van Gerard te verliezen, waarmee Gerard het troosttoernooi won en zich enigszins revancheerde voor zijn tegenvallende resultaat in de poule.

In de kwartfinales van het hoofdtoernooi, de strijd om de blinkende bekers, won Ruben van Allan en Mark van Stefan. Leo zegevierde over Maurice en Frank won van Mario, al wist ook Mario een game van Frank te winnen, die zich dus weliswaar plaatste voor de halve finales, maar niet zijn normale niveau haalde. Franks halve finale tegen Ruben was dan ook niet heel spannend, al ging het in het begin nog gelijk op doordat ook Ruben een onzekere indruk maakte. Maar uiteindelijk won Ruben heel duidelijk. De andere halve finale tussen Leo en Mark was veel spannender, al kon niet worden gezegd dat het spel van hoog niveau was. Het was eerder een strategisch schaakspel tussen de twee, beide niet vies van een beetje psychologische oorlogsvoering. Mark trok heel nipt aan het langste eind doordat hij uiteindelijk net iets vaker succesvol het initiatief nam dan Leo, maar wat was Leo dicht bij de finale: 11-9, 9-11, 12-10. 

Leo’s goede vorm onderstreepte hij in de strijd om het brons tegen Frank. De beide teamgenoten kennen elkaar door en door en het was Leo die daarvan het best gebruik wist te maken. Hij wist Franks wapens volkomen uit te schakelen en voorkwam dat de te verdedigende Frank ook maar één moment in zijn ritme kwam. Met listig en geconcentreerd spel ging de derde prijs via een duidelijke 3-0 naar Leo.

En dan de finale: een ouderwetse bijna, met recordkampioen Mark versus de eveneens veelvoudig kampioen Ruben. Zou de oude maestro Mark dan toch nog onverwacht die tweede ster op zijn shirt veroveren? Of zou zijn natuurlijk opvolger, kroonprins Ruben met ook inmiddels zes titels op zijn naam, die langgekoesterde droom van Mark kunnen dwarsbomen? Ruben scoorde vooraf iets hoger bij de bookmakers, maar het feit dat hij gestopt is met competitiespelen en dus wedstrijdritme ontbeert, terwijl Marks vechtlust in al die jaren nog niets aan kracht heeft ingeboet, maakt voorspellen toch hachelijk.

Het werd een toch wel onverwacht gemakkelijke overwinning voor Mark. Met open spel van beide kanten ontstonden bij vlagen mooie rally’s, maar Ruben miste de scherpte die nodig is om de solide Mark van zijn stuk te krijgen. Tot zijn onbegrip troffen de ballen vaker dan hem lief was net geen doel. Mark daarentegen bleef rustig en stoïcijns en kwam vrij gemakkelijk op een 2-0 voorsprong. In de derde game leek de wedstrijd even te kantelen. Ruben begon daarin goed en bouwde een mooie voorsprong op, maar Mark kwam terug via constant spel, wat Ruben toch weer uit balans bracht. Mark ging erop en erover en won ook deze game, waardoor het overduidelijk was: 3-0 voor Mark, die voor de twintigste keer clubkampioen van Overhees is. Van harte gefeliciteerd!

Tijd voor de prijsuitreiking, maar niet voordat Daan de gelegenheid te baat nam om de beide teams die dit voorjaar kampioen in de competitie zijn geworden te huldigen. Niet met bloemen (die verwelken toch maar en zitten vol gif), maar met medailles (een blijvend aandenken). De spelers van Overhees 1 (Leo, Gerard, Mark en Frank) en Overhees 2 (Maurice, Peter, Mike en Jos) kregen er elk één omgehangen. Gefeliciteerd en succes volgend seizoen in een hogere klasse!

Vervolgens was het Mark die de winnaars van het brons en het zilver hun trofee overhandigde en Daan die het goud mocht uitreiken aan Mark, in de vorm van een trofee voor de heb en natuurlijk die felbegeerde wisseltrofee met je naam erin gegraveerd. Jos dankte vervolgens alle aanwezigen voor hun sportiviteit en strijdlust, Mark en Daan voor wederom een perfect georganiseerd toernooi en Peter voor de warme pittige rundergehaktballetjes en de andere heerlijkheden. Het was weer een geslaagde avond!

De foto’s!