Overhees 3 opende het seizoen met een kleine nederlaag. Thuis tegen het vooraf sterk ingeschatte Douwe Egberts 2 werd het 4-6. Het waren Jeroen, Ton en Leo die het moesten doen. Zij wisten allen te winnen van Jan Schrijver. Ton moest daarvoor eerst op 0-2 achter komen, waarna een fenomenale inhaalrace hem alsnog in vijf games een punt opleverde. Dat zijn natuurlijk de allermooiste overwinningen en Ton was dan ook dik tevreden.
Leo had zich iets meer voorgesteld van de seizoens-ouverture: ook hij bleef steken op één overwinning. Jos van der Veen is een zeer taaie tegenstander die duidelijk sterker was dan Leo, maar tegen Ruud de Jong had er meer in gezeten dan een 4-11 verlies in de beslissende game in een wedstrijd waarin Leo niet echt lekker in het ritme kwam.
Dat lukte wel in de dubbel, die samen met Jeroen in de eerste drie games nog moeizaam verliep (13-11, 11-13, 5-11), maar waarin het in de laatste games lekker begon te lopen: 11-6, 11-5. Reden voor Jeroen om in de kantine enthousiast te verkondigen dat-ie er twee had gewonnen: één enkel en de dubbel. Ja Jeroen, zo lusten wij ook nog wel een bakkie pleur.
Maar goed: vier DE waardepunten tegen deze sterke koffieboeren is helemaal niet verkeerd. Nog even flink doorsparen en dan zal team 3 aan het eind van het seizoen wel zien wat het krijgt als het de punten inwisselt: een enkele mok of een heel servies. Voorlopig is het koffiedik kijken.