Een prijs zit er zoals gebruikelijk niet in voor de winnaar van het Nieuwjaarstoernooi, maar een eervolle vermelding in de kop van dit artikel maakt hopelijk veel goed. Mark won voor de tweede keer het Nieuwjaarstoernooi, maar de prijzen waren dit jaar voor Gerard, Xavier en Ruud in een door Ton wederom uiterst professioneel georganiseerd toernooi in de inmiddels bekende mix van individueel en dubbel, zoals het evenement een fijne mix is tussen sportiviteit en nieuwjaarswensen.
De antarctische weersomstandigheden weerhielden de meeste doorgewinterde Overhezers er niet van de barre tocht naar de zaal te ondernemen, enkele leden daargelaten die het toch een beetje te ver/glad vonden en een paar gelukkigen die ijs en kou wisten te vermijden en lekker aan de andere kant van de aardbol in zon en warmte verkeerden. Toernooileider Ton twijfelde nog even of de gemiddelde (vergrijsde) Overhezer niet toch liever met de pantoffeltjes thuis bij het haardvuur zou blijven in plaats van door de witte brij naar de Willaertzaal te baggeren, maar de uitkomst van de in allerijl door hem opgezette peiling overtuigde hem: it giet oan! De sneeuwlaag was dik, maar volgens rayonhoofd Ton dun genoeg voor voldoende deelnemers en dus achtte hij het verantwoord om het vijfde Nieuwjaarstoernooi te laten plaatsvinden!
Met 16 deelnemers was er inderdaad opnieuw sprake van een grote opkomst. Na de nieuwjaarswensen riep Ton de manschappen (ze werden wel gemist, de vrouwen) bijeen voor de uitleg van het toernooi: een spelvorm waarbij alle deelnemers per ronde gekoppeld werden aan steeds een andere dubbelpartner, om het in één game op te nemen tegen telkens een ander koppel aan de andere kant van de tafel. De beide spelers van het winnende dubbel krijgen allebei een punt, de individuele speler met de meeste punten aan het eind van de avond wint het toernooi, maar geen prijs. De prijzen zouden als altijd worden verdeeld onder de nummer 2, de nummer een-na-laatst en de speler die precies in het midden finisht. Ton wist na de ultrakorte wedstrijdjes steeds soepel en snel nieuwe dubbels te vormen die het tegen elkaar op konden nemen. En dan blijkt dat dubbelen toch wat onvoorspelbaarder is dan enkelspel, wat veel onverwacht spannende partijen te zien gaf.
Na zo’n acht of negen ronden van strijd om de punten verzamelden de deelnemers zich in de kantine, alwaar Ton zijn wiskundeknobbel aan het werk zette ter bepaling van de einduitslag, daarbij gebruikmakend van de Stelling van Lecluse, die bij gelijk aantal punten niet zomaar de spelers op gelijke hoogte doet eindigen, maar via weerstandspunten tot een eenduidige classificatie komt. In Jip en Janneketaal: het maakt uit of je als dubbel samen met iemand met een hoge dan wel lage rating wint en ook de rating van de spelers tegenover je wordt meegewogen: winst op spelers met hoge rating is waardevoller dan die op spelers met lagere rating. De parameters en variabelen en zo zijn uitvoerig gedocumenteerd, maar dan wel alleen in Tons hoofd. Gelukkig is dat hoofd onfeilbaar en het vertrouwen van de leden van Overhees in Tons hoofd oneindig, dus discussie levert deze systematiek nooit op: wat Ton zegt klopt gewoon.
Aldus is de uitslag als volgt:
- Mark (7 punten)
- Gerard (6)
- Frank (5)
- Jan (5)
- Leo (5)
- Quirijn (5)
- Daan (5)
- Xavier (4)
- Maurice (4)
- Peter (4)
- Jos (4)
- Allan (3)
- Matthijs (3)
- Stefan (3)
- Ton (1)
- Ruud (0)
De felicitaties gaan uit naar winnaar Mark, die het dus volgens de inmiddels bekende traditie van dit toernooi moet doen met eeuwige roem in plaats van een tastbare prijs. Als nummer 2 mocht Gerard als eerste een keuze maken uit het eveneens traditionele prijzenpakket: een flesje wit, een flesje rood, of die befaamde gemengde noten. Gerard ging voor wit, waarna Ton bekendmaakte dat ondanks een even aantal deelnemers wel degelijk iemand de ultieme middelmaat belichaamde. Dat was Xavier. De noten waren voor hem, althans: hij mocht het doosje openmaken en de inhoud uitdelen. Wat een eer. Tenslotte refereerde Ton aan de reglementen van het toernooi, die voorschrijven dat de organisator nooit zelf in de prijzen mag vallen. Deze reglementen zijn eveneens te vinden in Tons hoofd. Ton moest dus nog even aan het rekenen om te bepalen wie het dichtst bij de voorlaatste plaats zat, Ruud of Stefan. De snelle chip in Tons hoofd wist te melden dat de eer naar Ruud ging, die dus zijn dry January ambities in duigen zag vallen en met een fles rood van een ongetwijfeld goed jaar naar huis ging.
Ton heeft ons wederom een gezellige en sportieve opening van het nieuwe jaar bezorgd, waarvoor hij uit handen van voorzitter Jos een welverdiend boeket kreeg uitgereikt. Veel dank Ton, op naar nog veel meer hoogtepunten in het nieuwe jaar 2026, te beginnen met… de foto’s! En jawel: ook wat videobeelden! Toe maar…
Ton legt uit
Tons hoofd aan het werk
Peters digitale check bleek onnodig, Tons analoge systeem werkte weer feilloos
Bekendmaking einduitslag
Het prijzenpakket
Winnaar Nieuwjaarstoernooi 2026: Mark
Nummer 2: Gerard
De ultieme middelmaat: Xavier
Nummer (voor)laatst: Ruud
Bloemen voor Ton als dank voor weer een zeer geslaagd Nieuwjaarstoernooi!