De afgelopen week kwamen al onze teams weer in actie en aan de uitslagen te zien zou je zeggen dat het de week van 7-3 was. Teams 1 en 3 verloren en Overhees 2 won met deze cijfers. Maar het was niet de week van 7-3, het was de week van Leo, die negen weken na dato terugkeerde achter de tafel en als vierde man met Peter dubbelde namens team 2. Wie had dat gedacht.
Hij had vorige week zijn terugkeer al aangekondigd: volgende week wil ik dubbelen en als dat goed gaat wil ik de week daarna de twee restpartijen spelen tegen Elan en dan kan ik misschien de laatste wedstrijd helemaal spelen. Een prima opbouw en zonder extra druk, want teammaten Frank en Peter en superinvaller Jos hebben inmiddels zoveel punten verzameld dat team 2 praktisch veilig is. En tegen Bijmaat 3 was het dan zo ver: Leo maakte zijn comeback in de dubbel, met Peter. Een prachtig moment en hij voelde zich prima. De wedstrijd ging met 0-3 verloren, want van ritme was natuurlijk nog geen sprake. Maar daar maalde niemand om, het ging maar om één ding en dat was dat hij er gewoon weer stond. Dat ritme komt wel weer, laat dat maar aan Leo over.
Het waren Peter, Jos en Frank die de singles speelden en vooral Frank en Jos draaiden lekker, zij wonnen driemaal. Frank had daarvoor drie keer vier sets nodig, Jos moest vooral tegen Erwin Ormel dieper gaan. Met zijn normale spel lukte het niet en kwam hij 0-2 achter, waarna hij met behoudender spel terugkwam tot 2-2. In de vijfde keek hij echter opnieuw tegen een achterstand aan (3-5, 7-8), maar hij kwam terug tot 9-9 en produceerde toen achtereenvolgens een randbal en een netbal en nam verontschuldigend de felicitaties in ontvangst. Kwestie van pieken op het juiste moment zullen we maar zeggen. Peter speelde niet zijn beste tafeltennis deze avond en had al twee keer in vieren verloren toen hij in de laatste wedstrijd ook grote moeite had met de op papier minste tegenstander, Peter Struiksma. In de strijd der Peters nam onze Peter een 2-0 voorsprong, maar die gaf hij nogal knullig weg, dus ook dit werd een vijfgamer. Gelukkig won onze Peter die duidelijk met 11-6, waarmee een 7-3 overwinning werd bereikt. Team 2 staat stevig op de derde plaats.
Op de tafel daarnaast worstelde Overhees 1 met VEV 2. Mark opende goed door Ron Bakker in vieren opzij te zetten, maar de volgende vijf potten gingen allemaal naar de Hilversummers. Sterker: in die vijf potten wist Overhees maar één game te winnen, in de dubbel. Dat was zeg maar een ‘mindere fase’. Gelukkig wist Gerard het tij te keren in zijn tweede pot. Hij wist Gosse Loonstra met 3-2 eronder te krijgen. Een memorabele zege, want het was pas zijn eerste van het seizoen. Ook Stefan maakte zich daarna op voor een vijfgamer. Hij balde tot laat in de vijfde lekker mee tegen de veel hoger genoteerde Frans Wierenga, maar op 8-8 maakte hij twee onnodige fouten achter elkaar en was het alsnog bekeken, jammer. Nadat Gerard opnieuw een lange pot speelde tegen Ron Bakker (2-3 verlies) wist Mark in de laatste wedstrijd voor de tweede keer te scoren, 3-0 tegen Gosse. Met een 3-7 nederlaag wordt het steeds mistiger onderin de 3e klasse C, maar Barneveld is nog niet helemaal uit het zicht verdwenen. Een ongelooflijke 2-8 stunt aanstaande dinsdag zou ons eerste team van de laatste laats af helpen. Kom op mannen!
Overhees 3 kampte met personele tegenspoed. Maurice moest onverwacht naar het land van Trump, Mario had wat te doen in het land van de pompeblêdden en Daan had ook iets. Geen probleem: Ton was er ook nog en als Jeroen op tijd van zijn werk uit het land van Merkel terug zou zijn en Frank zou invallen voor Maurice (de enige reglementair toegestane invaltruc die we mogen toepassen), dan zou het allemaal nog goed komen. Maar het kwam niet helemaal goed. Jeroens projectje verliep niet helemaal gesmeerd, hij kon met geen mogelijkheid op tijd in Amersfoort zijn, waar de heren en dame van Over ’t Net 7 enigszins teleurgesteld constateerden dat het vijfmansteam Overhees 3 was gereduceerd tot één regulier lid en een invaller, waarvan men zich afvroeg of die wel zo regulier was. Maar na enige uitleg werd toch optimistisch en in uitstekende sfeer afgetrapt. Tons optimisme werd wel behoorlijk op de proef gesteld, want Rob Tramper won de eerste game met 11-0 en kwam in de tweede met 7-0 voor. Het duurde dus tot het 19e punt voor Ton voor het eerst scoorde. Het deerde hem niet. Hij leverde de pot dik in en ook zijn beide andere duels gingen verloren, maar hij pakte twee games mee en scoorde bij vlagen zijn kenmerkende wonderpunten. Ook in de dubbel had hij het naar zijn zin, hij en Frank hielden het vol tot 2-2. Vervolgens stortte de boel in elkaar en stonden ze in de vijfde in no time met 10-2 achter. Met 11-6 zag het er op papier nog aardig uit, maar erg handig was het niet om acht matchpoints tegen te krijgen. Was er dan helemaal niets te vieren? Toch wel: Frank kweet zich prima van zijn taak als invaller en scoorde net als eerder deze week een hattrick. Einduitslag 7-3.