Leo versus Gert van Drie
Twee wedstrijden deze week voor Overhees. In team 2 maakte Leo na de dubbel van vorige week nu ook zijn comeback in de enkel, hij trof onder andere zijn hero-for-life Gert van Drie. Overhees 1 ging op bezoek bij Barneveld voor een mission impossible.
Precies tien weken geleden was Elan 6 op bezoek bij team 2 op die dramatische avond die dankzij de snelle en adequate hulp van verschillende aanwezigen op het nippertje goed afliep. De toen gestaakte wedstrijd werd deze week ingehaald en twee hoofdrolspelers van toen waren erbij: onze Leo en Gert van Drie van Elan. Helemaal aan het eind van de avond speelden zij alsnog de partij die op 24 januari gespeeld zou worden. Een bijzonder moment!
Eind goed, al goed
Er zat niet veel druk op bij team 2. Het belangrijkste doel van dit seizoen was handhaving en dat wordt ruimschoots gehaald. Een mooi moment voor Leo om terug te keren en wat ging het lekker. Hij beet het spits af tegen Jenny van Dijk en direct was duidelijk dat Leo niet heeft ingeboet aan zaken als techniek en reactievermogen. Leo stond te tafeltennissen alsof er niets gebeurd is! Jenny werd met 3-0 verslagen en later schoof hij ook Dick Brander opzij (3-1) en aan het eind van de avond, toen Gert toch wel erg gemakkelijk via 2-11 op een 1-2 voorsprong kwam, was Leo in staat om de pot te kantelen en met twee keer 11-5 ook de derde partij duidelijk te winnen. Leo is dus terug en hoe!
Teamgenoten Peter en Frank zagen het met verbazing en bewondering aan en konden niet achterblijven. Samen wonnen zij de dubbel (3-1) en single waren ze ook succesvol. Peter stak in topvorm en scoorde drie punten, Frank was kansloos tegen Gert maar won zijn beide andere partijen overtuigend. Einduitslag dus 9-1, de grootste overwinning van het seizoen. Jammer voor Elan 6, dat vrijwel zeker degradeert, maar mooi voor team 2, dat zelfs nog een kansje heeft om te finishen op 2.
Een dergelijke weelde is niet weggelegd voor team 1. Het ging op bezoek bij Barneveld met een onmogelijke missie: winnen met grote cijfers om misschien via de 5e plaats nog handhaving te bereiken. Jos werd verrassend als joker ingezet. Hij heeft immers flink wat wedstrijdritme opgedaan dit seizoen en scoorde goed in het tweede. Maar de 3e klasse is toch even andere koek dan de 5e en Jos ging drie keer de boot in, al kwam hij tegen Paul Versteeg nog wel met 0-2 voor. Hij verloor echter alsnog. Bonter maakte Stefan het. Tegen een mysterieuze tegenstander die volgens NAS ‘onbekende speler’ heet (vreemde naam) kwam hij in de beslissende 5e game met 0-7 voor. Kat in het bakkie? Zou je zeggen, want ook bij 2-8 en 6-10 mag er nog heel wat mis gaan om toch nog te winnen. Maar er ging niet alleen heel wat mis, álles ging mis: de onbekende tafeltennisser at met 12-10 toch nog de kaas van Stefans brood. Zo zie je maar, een pot is nooit afgelopen voor de laatste bal geslagen is. Maar Stefan herstelde zich fantastisch tegen de veel hoger aangeslagen Gert Boon. Opnieuw werd het er een in vijf games en dit keer liep het wel goed af: 9-11 voor Stefan, toch zijn derde zege dit seizoen. Heel knap gedaan! Ruben tenslotte was weer ouderwets op dreef, hij klapte er maar weer eens een hattrick uit, de zoveelste alweer. Aan hem ligt het niet, maar na een 6-4 nederlaag, zes punten achterstand op de nummer vijf en een wedstrijd voor de boeg tegen koploper Werinon, dat zes punten nodig heeft om het kampioenschap veilig te stellen, is degradatie niet meer te ontlopen.