Overhees 1 Laat de avond niet verpesten

Bij voorbaat excuses voor de lange tekst, maar ik moeten even iets van me af schrijven 🙂

Nu heb ik in het verleden wel gehoord dat er bij sommige verenigingen ‘vervelende’ spelers zitten, maar nog nooit heb ik het zelf zo aan den lijve mogen ondervinden als dinsdagavond 6 oktober bij Maarn. We kennen Maarn als een gezellige vereniging en troffen daar dan ook diverse spelers aan die we kennen uit voorgaande jaren (waarvan de oudste speler met 89 nog steeds lekker staat te ballen in de 5e klasse en zijn kompaan meer ballen terugbrengt dan ik ooit zou doen.)

Onze tegenstander bestond uit voor ons onbekende degradanten uit de 3e klasse (René, Gert & André)

Het licht in de zaal is helaas erg zwak, dus na een paar flauwe opmerkingen tijdens het inslaan (en het zogenaamd op de tast de tafel en het balletje zoeken) mocht Aloys beginnen tegen de altijd vrolijk kijkende (lees ‘zo chagrijnig als je je maar voor kunt stellen) en op 100% spelende René. Al snel duidelijk dat Aloys beter was, maar ook Aloys had af en toe last van het licht. Maar… Daar mag je van de alwetende Rene niets van zeggen want Aloys maakte tenslotte ook punten dus kan je nooit last hebben van het licht. (Vorige week waren er ook al tegenstanders die er over klaagden… Hoe durven ze)  Na wat woorden die Aloys nog wist te verduidelijken na afloop van de eerste set, kon Aloys in de loop van de wedstrijd steeds meer gebruik te maken van de slecht tegen zijn verlies kunnende opponent. Gelukkig… Géén 100% meer voor hem (wel nog voor Aloys). Daarna vrolijke Gert tegen Gerard. Waar Gerard begint met 4-11 nam Gert het heft in eigen handen en door zeer geconcentreerd te blijven spelen wist Gert te winnen in 4 sets. De Andere gezellige speler André begon met 2 sets winst tegen Stefan, waarna Stefan nog een setje afsnoepte maar ook in 4 sets verloor.

Natuurlijk mocht Stefan, tijdens zijn wedstrijd niets drinken van ‘Rebelse René’ want Sportdrank was NIET toegestaan in de zaal. (Nadere info… Water én sportdrank blijken gewoon te zijn toegestaan). Omdat Stefan verging van de dorst liet hij ‘Razende René’ weten toch maar wat te drinken. Boze blikken volgden.

Waarschijnlijk door de dorst werd het dubbel door Aloys en Stefan kansloos verloren tegen Gert en André. (Ruben… Had ik je niet gezegd dat je mee moest komen voor de dubbel!!)

Aloys trok vervolgens de stand weer bijna gelijk door in 4 sets van Gert te winnen.

Nu mocht Stefan tegen ‘Raaskallende René’ en alhoewel ik op het eigenlijke moment net een korte sanitaire stop maakte, werd de wedstrijd blijkbaar even stilgelegd nadat ‘Radicale Rene’ er weer eens een welgemeend scheldwoord uitgooide. Naar het schijnt werd dit Stefan te veel en ONDANKS DAT STEFAN ZICH HAD VOORGENOMEN OM ZICH NIET TE LATEN  OPNAAIEN…. GEBEURDE HET TOCH! Stefan sloeg (ik noem het ‘zelfverdediging’) een balletje recht op het voorhoofd van zijn tegenstander (onehundredandeighty !) Dat hielp want na een 2-0 achterstand won Stefan toch een setje. (Maar laatste was helaas toch weer in het voordeel van ‘Razende René’) 4-2

Gerard speelde een monsterpartij tegen de altijd vrolijke André en de schuifpartijen duurde (volgens omstanders) uren. Helaas in de zaal best druk dus behalve de bekende net- en kantballen, over en weer, ook af en toe een let-bal.

Achter me komt iemand van de tafel ernaast die Let roept. Ik pak het balletje dus op en laat André en Gert (Scheids) weten dat het, wat mij betreft,  een let-bal betreft. Daarop slaat ‘Radicale René’ keihard met zijn vlakke hand op de muur om vervolgens stampvoetend en scheldend weg te lopen. Iedereen zal kunnen beamen dat ik altijd speel voor de lol en zo eerlijk als goud ben (bij tafeltennis dan… Niet bij pokeren 🙂 Maar hier heb ik geen zin in zo. We hervatten het spel maar ‘Roepende René’ blijft in de ‘kantine’ zijn gal spuwen over hoe ik het in mijn hoofd haal… Waaraan ik ,me dusdanig stoor (we spelen aan de andere kant van de zaal maar nog blijf ik hem horen foeteren) dat ik de scheids aanbiedt om het spel voor gezien te houden en het punt aan André cadeau te doen, tenzij hij zijn teamgenoot in toom kan gaan houden. Sorry Gert dat dit ook jouw avond verziekte maar zo is het spelletje niet leuk meer. Gert gaat een gesprek aan met ‘Ratelende René’ en komt terug waarna we de wedstrijd alsnog leuk afmaken (11-8 in de 5e set. We hebben echt heerlijk gestreden.)

Stefan weet zich gesterkt door het feit dat niet hij alleen, maar ook Gerard zich dit keer toch uit de tent heeft laten lokken… Met als gevolg dat hij Gert weet te verschalken in 4 sets. (waarvan de laatste zelfs met 3-11), Maar Ja… Ik had natuurlijk al zoveel van de concentratie van Gert opgeslokt dat hij nu geen partij meer was voor Stefan 🙂

Aloys doet zijn plicht en pakt André in, in 3 sets.

Dan moet ik nog de laatste wedstrijd tegen ‘Roepende René’ maar ik weet dat ik geen kans zal maken. 11-4 11-4 is het verdiende resultaat na 2 sets. Natuurlijk begint Rene te protesteren als ik een paar keer te veel blijk te genieten van een gemaakt punt (of beter gezegd fout van de tegenstander). “Ga je me nu ook nog uit staan lachen???” schreeuwt hij door de zaal, waarop ik hem aanbiedt dat hij het punt best mag hebben als dat zo belangrijk voor hem is; Dan kunnen we in ieder geval de laatste set(s) zonder gezeik afronden. Aanbod afgeslagen, waarop ik mijn kans schoon zie om de 3e set alsnog met 9-11 te winnen. Helaas werd het niet alsnog een gedroomde overwinning maar pakte ‘Ruziezoekende René’  alsnog, terecht, de overwinning.  Einduitslag 6-4.

Stefan en Aloys wilden eigenlijk niets blijven maar ik kon hen overtuigen om toch nog even te blijven. Ook de persoon die namens midden Nederland de wedstrijden indeelt was er deze avond (Natuurlijk kent Aloys hem al tig jaar) en naast de werkelijk geweldig aardige tegenstanders Gert en André waren er ook nog vele mensen die we kennen uit het verleden.   Maar ja… Toen kwam ‘Rebelse René’ uit de douche. Keek om de hoek en zij ’tot ziens’. Daarop werd het nog lang gezellig. En pas omstreeks half een dropen we af na een hele leuke ‘afterparty’.

Reflex Maarn.. Bedankt voor de hartelijke ontvangst maar ik hoop serieus dat jullie een keer met René gaan praten want nu hoop ik vooral dat hij alles wint zodat hij weer naar de derde klasse kan, waar wij hem in ieder geval niet tegen zullen komen 😉

Zo… dat is er uit.

Heerlijk gespeeld. Aloys als vanouds vlammend. Stefan soms geniaal en ik heb heerlijk genoten van mijn eigen potten waarvan ik er ook zeker één had kunnen winnen.