Uitslag 6-4 tegen Almere met wel 4 vijfsetters! Ik kan het hierbij houden en is het wedstrijd verslag gedaan. Maar hier zou ik mijn teamleden tekort doen. Dwarrel, schoot de wedstrijd af en pakte z’n potje, eh niet. Slecht begin is net als een goed begin het halve werk. Alois, bakte er een hout van en won zijn potje. Stefan kreeg het voor elkaar na 2 makkelijk gewonnen sets er een 5 setter van te maken en gelukkig aan het langste eind te trekken. De dubbel, weer een 5 setter, goed gespeeld maar werd niet beloond. Jammer en niet nodig want Dwarrel, Gerard, liet zich vorige week ontvallen dat hij zich net Stefan voelde! ( mocht ie willen) Dit had dus kat in het bakkie moeten worden voor Gerard en Stefan of Stefan en Stefan.
Dit inspirerende spel gaf Alois in zijn volgende potjes vleugels, zoals altijd ( Always ), en vooral de eerst twee sets gaf Alois de tegenstander alleen kans om naar de bal te zoeken wanneer deze voor de zoveelste keer onzichtbaar via de goede kant van de tafel langs hem heen suisde. Onbegrijpelijk maar de tegenstander snoepte toch nog 1 set bij Alois weg. Geconcentreerd vertelde Alois later dat hij niet geconcentreerd was.
Stefan, die voor een schier onmogelijke opgave stond in zijn laatste partij tegen de beste man van Almere, gaf het publiek waar voor hun geld. Eerste set kansloos maar daarna waren de rapen gaar. Het werd zelfs met 2 of 3 matchpoints bijna hosanna voor Stefan. Bijna altijd weer bijna. Ik kan het woord niet meer horen of zien! Super snel spel en mooie pasings deed iedereen smullen maar ja… Misschien was het Gerard die roet in het eten gooide. Tijdens de wedstrijd had hij, samen met een tegenspeler een thee uurtje. Ze keuvelde dat het een lieve lust was en hadden geen oog en oor voor de wedstrijd die alle aandacht verdiende. Een uitbrander na vijf vriendelijke verzoeken het ge O.H te beëindigen, met “He bril!!, hou je bek nu eens!!”, bracht de heren weer bij de les.
Gerard speelde in zijn laatste pot formidabel een wist deze met winst te besluiten!